this is a title for here

Суханронӣ
28 October 2019

Баёноти Валии амри мусалмонони ҷаҳон дар дидори дастандаркорони Ҳамоиши 6200 шаҳиди вилояти Марказӣ, ки дар таърихи 8-уми меҳри 1398-и ҳиҷрии шамсӣ баргузор шуда буд, субҳи рӯзи панҷшанбе (03.10.2019) дар маҳалли ин ҳамоиш дар Арок мунташир шуд.

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ дар ин дидор, бо таъкид бар лузуми ҷамъоварии хотироти гаронбаҳои падарон, модарон ва ҳамсарони шаҳидон афзуданд: “Шаҳодат, мавҳибат ва имтиёзе аст, ки Худованди Мутаол насиби ин барҷастагон кардааст ва шарҳи ҳол ва зиндагонии шаҳидон, ҷонбозон ва размандагоне, ки дар ин масири дурахшон қарор доранд, саросар дарс, ва нишондиҳандаи маротиби болои маънавии онон аст.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, барҷастатар ва дурахшндатар шудани ёди шаҳидонро руҳиябахш, умедбахш ва ҷиҳатбахш хонданд ва хотирнишон карданд: “Аз ҷумлаи мавориде, ки бояд дар сабти хотироти хонаводаҳои шаҳидон мавзӯъи савол ва баррасӣ қарор бигирад, ангезаҳои онон аз мувофиқат бо ҳузури фарзандон ва ҳамсаронашон дар майдони ҷиҳод дар роҳи Худо аст.”

Эшон ангезаи шаҳидон аз ҷиҳодро касби ризояти илоҳӣ ва зикр ва номи ҳазрати Сайидуш-шуҳадо (алайҳиссалом) баршумурданд ва гуфтанд: “Набояд иҷоза дод ин ҳақиқатҳои барҷаста, кӯҳна ва фаромӯш шавад, ва ё маҷоле барои инкори онҳо ба вуҷуд ояд, ҳамчунонки имрӯз бархе афрод, порае аз байинаҳои инқилобро сароҳатан инкор микунанд.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ афзуданд: “Баргузории ингуна иҷтимоот ва гирдиҳамоиҳо набояд поёни кор талаққӣ шавад, балки бояд ба масобаи оғози роҳ дар ошно кардани ҷавонон ва навҷавонон бо маорифи инқилоб ва дифоъи муқаддас бошад.”

27 September 2019

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ, Валии амри мусалмонони ҷаҳон, субҳи рӯзи панҷшанбе (26/09/2019) дар дидори мунтахабони миллат дар Маҷлиси Хибрагон, зимни ироаи таҳлили ҷомеъ аз шароити кишвар ва густариши шиорҳо ва иқтидори инқилобӣ ва сиёсии низоми Ҷумҳурии Исломӣ ва имтидоди он дар минтақа, баҳрагирӣ аз дарсҳои даврони дифоъи муқаддас ва таъмиқи онро дар ҷомеъа бисёр зарурӣ ва муҳим хонданд ва таъкид карданд: “Лозима ва асоси истимрори пешрафти кишвар, “таваккул бар Худо”, “истодагӣ ва муқовимат”, “умед ба оянда”, “эътимод ба ҷавонон ба вижа ҷавонони инқилобӣ,” “ваҳдат ва инсиҷоми оҳоди мардум ба хусус дар миёни нерӯҳои инқилоб”, “ҳимояти воқеъӣ аз тавлиди дохилӣ” ва “қатъи умеди комил аз бегонагон” аст.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон дар ибтидои ин дидор бо гаромидошти ҳафтаи дифоъи муқаддас ва бо ишора ба дарсҳои ин даврони дурахшон ва лузуми густариш ва таъмиқи ин дарсҳо дар ҷомеъа афзуданд: “Таваккули Имом (р) ба Худованди Мутаол дар замони оғози ҷанг ва дар тӯли 8 соли дифоъи муқаддас, ба рағми ҳамаи мушкилот ва камбудҳо ва фишорҳо, як мавзӯъи шигифтовар буд, ки бояд ин таваккули имрӯз низ дар ҳамаи арсаҳо вуҷуд дошта бошад.”

Эшон гуфтанд: “Бархе авқот ба далели бархе мушкилот дар ҷомеъа , бархе бузургон ва муҳтарамин дучори дастпочагӣ мешаванд дар ҳоле, ки бояд ба Худо таваккул, ва бо талоши он мушкилро бартараф кард.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон бо ишора ба алтофи илоҳӣ дар 40 соли гузашта ва убури низоми исломӣ аз гарданаҳои сахт хотирнишон карданд: “Иззату иқтидор ва эътибори моддӣ ва маънавии кишвар дар дунё ва хайли азими ҷавонони инқилобӣ омода ба кор ва пешрафтҳо ва ҷаҳишҳои кишвар ғайри қобили муқоиса бо ибтидои пирӯзии Инқилоби Исломӣ аст ва ҳамаи ин муваффақиятҳо, марҳуни лутфу инояти илоҳӣ аст, бинобар ин таваккул ба Худо ҳечгоҳ набояд фаромӯш шавад.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ “умед ба оянда ва эътимод ба ҷавонон”-ро аз дигар дарсҳои даврони дифоъи муқаддас баршумурданд ва гуфтанд: “Бояд ҷавононро вориди майдон кард ва аз нерӯи онон ғафлат накард, албатта ба коргирии ҷавонон ба маънои аз саҳна хориҷ шудани афроди ғайри ҷавон нест зеро ҳар фарде ба таносуби таҷриба ва амалкарди худ ҷойгоҳе дорад.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон бо таъкид бар ин ки ғафлат аз нерӯи ҷавон иштибоҳ аст ва нерӯҳои ҷавон бояд ба кӯмаки нерӯҳои ғайриҷавон биёянд, гуфтанд: “Яке аз шохисҳои муҳимми даврони дифоъи муқаддас, ҳузури ҷавонон дар мансабҳои фармондеҳӣ ва дар баданаи азими Басиҷу Сипоҳ ва Артиш буд ва имрӯз низ бояд ин фурсатро муғтанам шумурд ва аз ҷавонон дар радаҳои мудириятии боло ва ба вижа миёнӣ истифода кард.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ “азму иродаи миллӣ”-ро дарси дигари дифоъи муқаддас донист ва таъкид карданд: “Душман талоши зиёдеро барои суст кардани азму иродаи мардум ва ноумед кардани онон ба кор бастааст, ки бояд дар муқобил, азму иродаи миллӣ тақвият шавад ва ин муҳим низ, бо дастури имконпазир нест балки бо истидлолҳои саҳеҳ ва бо ҳузури ба мавқеъи соҳибони фикр дар миёни мардум муҳаққақ мешавад.”

Эшон бо таъкид бар ин ки асоси ҳамаи умури кишвар ва лозимаи муваффақият дар арсаҳои мухталиф “истодагӣ ва муқовимат” аст, афзуданд: “Бархе корҳо ниёзманди истодагии тӯлонимуддат аст, бинобар ин набояд аз густардагии ҷабҳаи душманон ва қулдуриҳо тарсид балки бояд ҳамонанди даврони дифоъи муқаддас, бо муқовимат ва истодагӣ, собит кард, ки мо метавонем.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, бо ишора ба талоши душман барои таъсиргузорӣ бар фаҳму идроки тасмимсозон, тасмимгирон ва оҳоди мардум ба манзури илқои “наметавонед” ва “намешавад” гуфтанд: “Бар хилофи талоши душман барои мунҳариф кардани фаҳму идроки мардум ва масъулон аз воқеъиятҳои кишвар ва таърифи манофеъ ва масолеҳи миллӣ бар асоси аҳдофи худ, зарфиятҳо ва тавоноиҳои кишвар ба гунае аст, ки ҳамаи гиреҳҳои иқтисодӣ ва мушкилоти маъишатӣ бо тадбиру бо пайгирӣ ва машварати дуруст, қобили ҳал шудан ҳастанд.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ ба суханони ахири раисиҷумҳури ИМА мабнӣ бар ин ки агар Эрон хостаҳои Амрикоро анҷом диҳад вазъи мардум беҳтар хоҳад шуд, ишора карданд ва афзуданд: “Мақомот ва расонаҳои амрикоӣ ва аврупоӣ ба сурати мустамар бо такрори чунин матолибе дар талош барои илқои ин мавзӯъ ҳастанд, ки “шумо наметавонед” аммо мардуми Эрон ба ин таблиғот ва илқоот таваҷҷӯҳе намекунанд.”

Эшон гуфтанд: “Яке аз нукоти дигаре, ки талош мешавад азҳон ва идроки мардум ва масъулонро аз он мунҳариф кунанд, мавзӯъи пойбандӣ ба шиорҳои инқилоб аст ва ахиран низ бархе мақомоти аврупоӣ гуфта буданд, ки Эрон бояд даст аз шиорҳои инқилобӣ бардорад.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон иллати баён ва илқои чунин матолиберо тарсу воҳимаи Амрико ва аврупоиҳо аз шиорҳои инқилоб ва роҳи севвуме, ки Инқилоби Исломӣ ба вуҷуд овардааст, донистанд ва таъкид карданд: “Илоҷи масоил ва мушкилоти кишвар пофишорӣ бар шиорҳо ва роҳи инқилобӣ аст.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бо ишора ба ҷанги Аҳзоб ва оёти марбут ба ин ҷанг, сафороии душманон ва шайтонҳо аъам аз Амрико ва Аврупои хабисро нишонаи ҳаққоният ва қудрати низоми Ҷумҳурии Исломӣ донистанд ва гуфтанд: “Кишвар илова бар ҳаракати рӯ ба пеш, дар мавориде ҷаҳиш низ доштааст ва душман аз ин мавзӯъ нороҳат ва нигарон аст ва иллати аслии таҳримҳо ҳам ҷилавгирӣ аз ин ҷаҳишҳо аст аммо ба лутфи Худованд дар ояндаи начандон дур, дар заминаҳои мухталиф шоҳиди ҷаҳишҳое хоҳем буд.”

Эшон дар идомаи суханони худ матолиберо дар хусуси Аврупо баён карданд.

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, бо таъкид бар ин ки роҳи таомул ва музокира бо ҳеч кишваре ба ғайр аз ИМА ва режими саҳюнистӣ баста нест, афзуданд: “Аммо ба ҳеч ваҷҳ набояд ба кишварҳое, ки парчами душманӣ бо низоми исломиро дар даст гирифтаанд ва дар раъси онҳо Амрико ва ин чанд кишвари аврупоӣ, эътимод шавад зеро онҳо сареҳан бо миллати Эрон душманӣ мекунанд.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бо таъкид бар ин ки ангезаҳои душмании аврупоиҳо бо Ҷумҳурии Исломӣ тафовути усулӣ бо душмании Амрико надорад, гуфтанд: “Аврупоиҳо дар зоҳир ба унвони миёнҷӣ ворид мешаванд ва ҳарфҳои тӯлонӣ ҳам мезананд аммо ҳамаи онҳо пӯч аст.”

Эшон бо ишора ба амалкарди аврупоиҳо баъд аз тавофуқи ҳастаӣ ва амал накардан ба ваъдаҳо ва ҳамчунин наҳваи амалкарди Аврупо баъд аз хуруҷи Амрико ва аъмоли золимонаи таҳримҳои сонавия афзуданд: “Аврупоиҳо ба рағми ваъдаҳои худ, амалан ба таҳримҳои Амрико пойбанд монданд ва ҳеч иқдоме анҷом надоданд ва аз ин пас ҳам баъид аст коре барои Ҷумҳурии Илсомӣ анҷом диҳанд, бинобар ин бояд ба куллӣ аз аврупоиҳо қатъи умед кард.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, хотирнишон карданд: “Рафту омад ва бастани қарордод ишколе надорад аммо мутлақан набояд ба онҳо умед дошт ва эътимод кард.”

Эшон ҷараёни корҳоро ба рағми ҳамаи ин душманиҳо, ба нафъи Ҷумҳурии Исломӣ арзёбӣ карданд ва гуфтанд: “Имрӯз низоми исломӣ на танҳо қавитар аз 40 сол пеш аст балки аз даҳ соли пеш низ қавитар шуда ва иқтидори инқилобӣ ва сиёсии он дар минтақа густариш ёфта ва решаҳои инқилоб амиқтар шудааст.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон бо ишора ба пешрафтҳои низоми исломӣ дар арсаҳои гуногун хотирнишон карданд: “Албатта вазоифи сангине бар ӯҳдаи ҳамааст зеро мушкилоти мухталифе дар арсаҳои фарҳангӣ ва иқтисодӣ вуҷуд дорад ва душман низ ба шиддат дар заминаи нуфуз ва иқдомоти фарҳангӣ фаъол аст, аммо агар масъулон милоки кори худро адами эътимод ба душман қарор диҳанд, қатъан метавон дар муқобили тавтеъаҳо истод ва онҳоро хунсо кард.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ дар идома ба арзёбии вазъияти иҷтимоӣ, сиёсӣ ва иқтисодии Амрико ва Аврупо пардохтанд ва гуфтанд: “Амрико, ки душмани аслии мост, имрӯз манфуртарин давлат дар дунё аст ва аврупоиҳо низ худашон дар ҳоли эътироф ба заъфҳо ва уфули қудраташон ҳастанд.”

Эшон бо ишора ба суханони яке аз сарони Аврупо дар маҷмаъи умумии СММ афзуданд: “Ин мақоми аврупоӣ сароҳатан ва бо истидлол ба уфули тамаддуни Ғарб изъон кард, албатта дар ҳамин шароити заъф низ хуи истикбории худро фаромӯш намекунанд.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, ба оморҳои марокизи байналмилалӣ дар хусуси қарзҳои кишварҳои маъруфи аврупоӣ ишора карданд ва гуфтанд: “Мушкилоти иқтисодии ин кишварҳо ҷиддӣ аст ва гирифториҳои сиёсии Ангилис ва Фаронса низ дар муқобили чашми ҳамагон аст, бинобар ин бояд аз ин мавқеъият истифода кард.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ дар ҷамъбандии суханони худ, чанд вазифаи муҳимро барои тадовуми роҳи пурифтихори инқилоб ва ғалаба бар душманиҳо мавриди таъкид қарор доданд.

“Эътимод ва итминон ба ваъдаи илоҳӣ” аввалин нуктае буд, ки Валии амри мусалмонони ҷаҳон ба он ишора карданд ва гуфтанд: “Ҳадафи мо таҳаққуқи дини Худо ва пиёда шудани шариати илоҳӣ дар ҷомеъааст, бинобар ин Худованд тибқи ваъдаи худ моро ёрӣ хоҳад кард, ҳамчунонки то кунун низ ба ин ваъда амал карда ва бо вуҷуди анбӯҳи мушкилот, Ҷумҳурии Исломӣ дар қуллаи иззат қарор дорад ва мояи ифтихор ва мубоҳот барои ислом аст.”

Эшон ҳамагон ба вижа масъулон ва мудиронро ба “тақво, садоқат ва кори ҷиҳодӣ” тавсия карданд ва бо ишора ба вазифаи муҳимми дигар яъне “муборизаи ҷиддӣ бо фасод” афзуданд: “Албатта дар мубориза бо фасод, пешгирӣ муқаддам бар дармон аст, яъне бояд заминаҳои фасодро аз байн бурд, зимни он ки мубориза бо фасод махсуси қувваи қазоия нест ва ҳамаи қувои кишвар бояд дар ин хусус эҳсоси масъулият кунанд.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бархе аз вогузориҳоро намунаҳое аз корҳои насанҷида ё фасодолӯд донистанд ва гуфтанд: “Дар ҳоле, ки аз як тараф иддае аз ҷавонон дар талоши пурангеза барои равнақи тавлид дар кишваранд, дар тарафи дигар бархе харобкориҳои ношӣ аз фасод тавлидро нобуд мекунад, ки набояд иҷоза дод ин маворид ва мушкилоте ҳамчун қазоёи корхоонаҳо дар Арок ва Хузистон шакл бигирад.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, “кӯмак ба тавлид”-ро вазифаи масъулон ва калиди ҳалли масоили кишвар донистанд ва афзуданд: “Агар тавлид равнақ бигирад, бисёре аз мушкилоти кишвар аз ҷумла суқути арзиши пули миллӣ, таваррум ва қудрати хариди мардум ҳал хоҳад шуд, албатта бояд пеши роҳи воридоти беравия низ гирифта шавад.”

“Тақвияти нерӯҳои вафодор ба Инқилоб” тавсияи дигари Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ буд.

Эшон нигоҳи низоми исломӣ ба ҳуқуқи умумии оҳоди мардум фориғ аз мазҳаб ва тоифаи ононро яксон хонданд ва гуфтанд: “Фориғ аз ин ки як фарди мусалмон аст ё ғайримусалмон, ва ё ба низоми исломӣ вафодор аст ё нест, ҳуқуқи умумии он бояд маҳфуз бошад, масалан набояд адр кишвар ноамнӣ вуҷуд дошта бошад, ва бояд озодӣ ва нигоҳи одилона барои ҳамаи мардум яксон бошад.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон бо таъкид бар ин ки дар канори ин мавзӯъ, “ҳимоят аз нерӯҳои вафодор ба инқилоб ва мӯътақид ба истиқлоли кишвар” зарурӣ аст ва набояд бо барчаспҳое ҳамчун тунду ифротии ин нерӯҳои пурангезаро аз майдон хориҷ кард, афзуданд: “Нерӯҳои мӯъмин ва инқилобӣ, ки маҷмӯъаи азиме аз мардумро дарбармегиранд, бояд дар ҳамаҷо ва дар муқобили таъаррузҳо ҳимоят шаванд ва имкони ҳузури онҳо дар марокизи ҳассос фароҳам шавад, чароки онҳо ҳамон касоне ҳастанд, ки дар қазияи 9 деймоҳи 1388 ва ё дар қазияҳои соли 1396 бо он ҳаракати азим вориди майдон шуданд ва душманонро ноком гузоштанд.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ тавсияи мукаррари худ ба масъулон дар хусуси истифода аз нерӯҳои инқилобиро ёдовар шуданд ва гуфтанд: “Банда ба раисони ҷумҳур дар чанд давра гуфтаам, ки барои пешрафти коратон аз нерӯҳои вафодор ба инқилоб истифода кунед, зеро онҳо ҳастанд, ки дар ҳангоми хатар барои кӯмак ба низом, ба саҳна меоянд.”

Эшон иттиҳоди мардум бо якдигарро мавриди таъкид қарор доданд ва афзуданд: “Иттиҳоди нерӯҳои инқилоб низ бисёр муҳим аст ва ихтилофи салиқаҳои афрод бо якдигар набояд ба мухолифат ва муориза мунҷар шавад.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон дар поён бо интиқод аз бархе афрод, ки дар суханони худ ва ё дар фазои маҷозӣ мардумро маъюс мекунанд, гуфтанд: “Парҳез аз ноумед кардани мардум аз муҳимтарини корҳо аст, чун агар умед набошад ҳеч кори бузурге анҷом намешавад, албатта умед ба оянда як умеди козиб нест, балки ояндаи кишвар воқеъан рӯшан ва умедвор кунанда аст.”

20 September 2019

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ, Валии амри мусалмонони ҷаҳон, субҳи рӯзи чаҳоршанбе (18/09/2019) дар маросими такрим ва тақдир аз меҳмоннавозии мавкибдорони ироқӣ ва ходимони роҳпаймоии Арбаъин, зимни ташаккури самимона аз рафтори каримонаи миллати бузурги Ироқ, роҳпаймоии Арбаъинро мавзӯе беназир ва ҷаҳонӣ, ва заминасози густариши маърифати ҳусайнӣ ва ташкили тамаддуни навини исломӣ хонданд ва гуфтанд: “Роҳпаймоии бузурги Арбаъин, ояти узмои илоҳӣ ва нишонаи иродаи Парвардигор бар нусрати уммати исломӣ аст.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, рафтор ва каромати исломӣ ва арабии мардуми Ироқ дар меҳмоннавозӣ аз зоирони Арбаъинро беназир ва бар мабнои ишқи ҳусайнӣ донистанд ва афзуданд: “Аз самими қалб ва аз тарафи миллати Эрон аз ҳамаи шумо мавкибдорон, ки дар айёми Арбаъин, каромат ва маваддатро дар болотарин ҳадди буруз медиҳед ва аз ҳамаи миллати бузурги Ироқ ва аз масъулони давлат он, ки бо таъмини амният, заминаҳои ин ҳаракати азимро фароҳам мекунанд, ва аз уламо ва мароҷеъи изоми Ироқ, ташаккур мекунам.

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бо таъкид бар ин ки тавфиқи меҳмоннавозӣ аз зоирони ҳусайнӣ як неъмат ва раҳмати илоҳӣ аст, ки бояд қадри он дониста шавад, хотирнишон карданд: “Ишқ ба Имом Ҳусайн (алайҳиссалом) мавзӯе истисноӣ аст, ки дар тӯли таърих назир надошта ва нахоҳад дошт ва ҳаракат ва иҷтимоъи азиме, ки ҳар сол ба муносибати Арбаъин дар Ироқ бахусус дар масири Наҷаф ба Карбало шакл мигирад, акнун абъоди байналмилалӣ пайдо карда ва Имом Ҳусайн (алайҳиссалом) ва маърифати ҳусайнӣ ҷаҳонӣ шудааст.

Эшон афзуданд: “Дунёи имрӯз, ки гирифтори зулм ва фасод ва пастӣ шудааст, башиддат ниёзманди маърифати озодагии ҳусайнӣ аст ва агар Имом Ҳусайн (алайҳиссалом) ба дурустӣ муаррифӣ шавад, дар воқеъ Ислом ва Қуръон муаррифӣ шудааст.”

Валии амри муслимини ҷаҳон, бо таъкид бар ин ки мантиқ ва паёми Имом Ҳусайн (алайҳиссалом) наҷотбахши дунё аз ҳокимияти ҷабҳаи куфр ва истикбор хоҳад буд, гуфтанд: “Мантиқи Имом Ҳусайн (алайҳиссалом) мантиқи дифоъ аз ҳақ ва истодагӣ дар муқобили зулм ва туғён ва гумроҳӣ ва истикбор аст ва ҷавонони дунё ва миллатҳои беғараз, имрӯз ташна ва ниёзманди ин мантиқ ҳастанд ва ҳаракати азим роҳпаймоии Арбаъин метавонад маърифат ва мантиқи ҳусайниро ба дунё муаррифӣ кунад.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бо таъкид бар ин ки роҳпаймоии Арбаъин рӯзбарӯз ҷаҳонитар хоҳад шуд, ин роҳпаймоии бузургро таҷаллии ҷӯшиши хуни Имом Ҳусайн (алайҳиссалом) ва таҷаллии паёми Ошӯро баъд аз 1400 сол донистанд ва хотирнишон карданд: “Имом Ҳусайн (алайҳиссалом) фақат махсуси шиъаён нест балки мутааллиқ ба ҳамаи мазоҳиби исломӣ аъамми аз шиъа ва суннӣ ва мутааллиқ ба инсоният аст ва ба ҳамин иллат мо шоҳиди ҳузури ғайримусалмонон низ дар роҳпаймоии Арбаъин ҳастем.

Эшон афзуданд: “Дар шароите, ки душманони ислом аз ҳамаи абзорҳо ва васоил ва аз тамоми имконоти молӣ ва моддии худ барои муқобила бо уммати исломӣ истифода мекунанд, Худованди Мутаол роҳпаймоии Арбаъинро ногаҳон ингуна азамат ва ҷилва медиҳад ва дар воқеъ онро ба унвони як ояти узмо ва нишонае бузург аз пирӯзии ниҳоии ҷабҳаи ҳаракати ҳусайнӣ бар ҷабҳаи куфр ва истикбор ба намоиш мегузорад.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, бо таъкид бар лузуми ғинои рӯзафзуни маънавӣ ва фарҳангии роҳпаймоии Арбаъин, аҳли фикр ва фарҳангро ба барномарезӣ барои ин ҳаракати азим даъват карданд ва гуфтанд: “Роҳпаймоии Арбаъин метавонад заминасози таҳаққуқи ҳадафи ниҳоии уммати исломӣ яъне “Ташкили тамаддуни азим ва навини исломӣ» бошад ва бар ҳамин асос бояд пайвандҳои мустаҳкам миёни мусулмонон аъамми аз шиа ва суннӣ ва миллитҳо ва ақвоми мухталиф, дар ин роҳпаймоӣ бештар шавад.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ таъкид карданд: “Агар зарфиятҳои бешумори миллатҳои исломӣ дар Ғарби Осиё ва Шимоли Африқо, ба якдигар пайванд бихӯранд ва дар амал худро нишон диҳанд, он ҳангом маънии воқеии иззати илоҳӣ ва тамаддуни азими исломӣ барои ҷаҳониён ошкор хоҳад шуд.”

Эшон бо ишора ба бедории миллатҳои исломӣ, миллати бузурги Ироқро бархӯрдор аз иззат, фарҳанг ва азму иродаи воло хонданд ва афзуданд: “Ҷавонони ироқӣ дар қазияҳои солҳои ахир, қудрати худро нишон доданд ва бо фатвои марҷаъияти муаззами Ироқ тавонистанд тавтеаи бузурги ДОЪИШ ва такфириҳоро хунсо ва аз миллат ва кишварашон дар муқобили тавтеаи ҷаҳонии эҷоди ҷанги дохилӣ, муҳофизат кунанд.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, ду миллати Эрон ва Ироқро, ду миллате тавсиф карданд, ки ҷону дили онҳо ба якдигар муттасил аст ва гуфтанд: “Душманон талоши зиёде барои эҷоди тафриқа миёни ду миллат анҷом доданд аммо ба лутфи илоҳӣ натавонистанд ва аз ин пас ҳам нахоҳанд тавонист, зеро омили аслии пайванддиҳандаи ду миллати Эрон ва Ироқ, имон ба Худованди Мутаол ва муҳаббати Аҳлибайт (а) ва ишқ ба Имом Ҳусайн (алайҳиссалом) аст.

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бо ишора ба чиҳил сол тавтеа ва таҳдиду таҳрими Амрико ва дунболаҳо ва муздуронаш бар зидди миллати Эрон, хотирнишон карданд: “Ба рағми ҳамаи ин тавтеаҳо ва ба кӯрии чашми онҳо, Ҷумҳурии Исломии Эрон аз як ниҳоли наҳиф, акнун ба як дарахти тановаре табдил шуда, ки самарот ва меваҳои он рӯзбарӯз дар ҳоли густариш аст.

Эшон дар поён бо ишора ба шиорҳои ҳозирон барои нобудии Амрико ва режими саҳюнистӣ, таъкид карданд: “Бо лутфу фазли илоҳӣ, ин шиорҳо дар ояндае начандон дур муҳаққақ, ва уммати исломӣ бар душманони худ пирӯз хоҳад шуд.”

19 September 2019

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ субҳи рӯзи сешанбе (17/09/2019) бо ишора ба ҳушёрии амиқ ва таҳсинбарангези мардум дар муқобили тавтеъаҳои душманон дар чаҳор даҳсолаи гузашта, танҳо роҳи илоҷи мушкилоти кишварро такя ба мардум ва ҷавонон ва ҷиддӣ гирифтани зарфиятҳои дохилӣ донистанд ва бо ишора ба тарҳи муҷаддади мавзӯъи музокира аз ҷониби амрикоиҳо, ҳадафи онҳо аз тарфанди музокираро таҳмили хостаҳои худ ва исботи таъсиргузории фишори ҳаддиаксарӣ бар Эрон хонданд ва таъкид карданд: “Сиёсати фишори ҳаддиаксарӣ дар муқобили миллати Эрон пашизе арзиш надорад ва ҳамаи масъулони Ҷумҳурии Исломӣ яксадо мӯътақиданд, ки бо Амрико дар ҳеч сатҳе музокира нахоҳад шуд.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, дар ибтидои дарси хориҷи фиқҳ дар оғози соли таҳсилии ҳавзаҳои илмия, маҷолиси азодории Имом Ҳусайн (а) дар муҳаррами имсолро пурравнақтар аз ҳар сол донистанд ва хотирнишон карданд: “Ин ҳақиқати пурмаъно нишон медиҳад, ки пайванди мардум бо Аҳлибайт (а) як пайванди мустаҳкам аст ва ба рағми анбӯҳи таблиғоти душманон алайҳи муқаддасот ва бо вуҷуди анвоъи саргармиҳо ва ҷозибаҳои гуногун барои ҷавонон, бо фарорасидани муҳаррам, амвоҷи азими мардуме, ки ағлаб низ ҷавонон ҳастанд ба самти хаймаи Ҳусайн ибни Алӣ (а) ҳаракат мекунад ва миллати мо дар зери хаймаи ҳазрати Абоабдиллоҳ ба роҳи худ идома медиҳад.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ дар идома бо ишора ба бархе масоили муҳимми рӯз, гуфтанд: “Миллати Эрон дар мувоҷеҳа бо мавҷи таблиғотии густарда, азим ва амиқи душман алайҳи кишвар ва муқаддасот, дар ҳоли тасмимгирӣ аст; албатта дар муқобили ин амвоҷи ғолибан пинҳон ва зерзаминӣ, ки гоҳе дар гӯшае аз кишвар низ худро нишон медиҳал, дастгоҳҳои мухталиф ҳушёр ҳастанд, аммо муҳим, нақши мардум аст.”

Эшон бо таъкид бар ин ки зимоми беҳбуди корҳои кишвар ба дасти мардум ва ба вижа ҷавонон аст, афзуданд: “Азм, тасмим, басират ва имони мардум метавонад кишварро ба нуқтаи матлуб бирасонад ва бар ҳамин асос аст, ки мукарраран бар ҷиддӣ гирифтани зарфиятҳои дохилӣ дар ҳамаи бахшҳои фарҳангӣ, иқтисодӣ, иҷтимоъӣ ва амниятӣ таъкид ва такя мекунем.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон бо ишора ба пешрафтҳои кишвар дар илму фанноварӣ ва ҳамчунин хабарҳои хуб аз бахши тавлид, гуфтанд: “Дар бахши тавлид, ғафлатҳо ва кӯтоҳиҳое вуҷуд доштааст аммо ҳаракатҳои хубе ба самти аҳдофи матлуб дар ҷараён аст, ки иншоаллоҳ мардум осори онро хоҳанд дид.”

Эшон бо таъкид бар ин ки илоҷи мушкилоти гуногун дар дасти мардум аст, афзуданд: “Ба бегона набояд нигоҳ кард, ба фалон давлат ва фалон давлат набояд умед баст, ба нишаст ва бархост бо дигарон набояд такя кард.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон афзуданд: “Албатта ин ҳарф ба маънои бастани боби муровида бо давлатҳои олам нест, мо аҳли муровида ва гуфтугӯ ва нишасту бархост ҳастем аммо набояд корҳои кишварро ба нишасту бархост бо дигарон мавкул кард. Ҳарчи митавонед аз имконоти дунё истифода кунед аммо илоҷ дар дохили кишвар, ва ҳалли мушкилот ба дасти мардум аст.”

Эшон бо ишора ба ҳарфи нав ва роҳи ҷадиде, ки Ҷумҳурии Исломии Эрон дар дунё пеш гирифтааст, истиқболи бегонагон ва дастнишондаҳои низоми пӯсидаи сармоядории ғарбӣ аз ин роҳи пурифтихорро номумкин донистанд ва афзуданд: “Онҳо ҳарчи битавонанд душманӣ карда ва мекунанд аммо ба ҳавлу қувваи илоҳӣ ин корҳо ба ҷое нарасида ва нахоҳад расид ва миллат бар душманони худ бавижа Амрико пирӯз хоҳад шуд.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ дар хусуси ҳадафи амрикоиҳо аз матраҳ кардани муҷаддади мавзӯъи музокира бо Эрон, гуфтанд: “Ҳама бояд бидонанд ва таваҷҷӯҳ кунанд, ки ин як тарфанд аст.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, бо ишора ба мавозеъи мутафовити мақомҳои амрикоӣ дар хусуси музокира афзуданд: “Гоҳе мегӯянд музокира бидуни шарти пешакӣ, гоҳе низ мегӯянд музокира бо 12 шарт. Ингуна суханон ё аз сиёсати ошуфтаи онҳо аст ва ё тарфанде барои сардаргум кардани тарафи муқобил. Албатта Ҷумҳурии Исломӣ сардаргум намешавад, чароки роҳи мо рӯшан аст ва медонем чӣ мекунем.”

Эшон ҳадафи амрикоиҳо аз музокираро на ёфтани роҳиҳалли одилона, балки таҳмили хостаҳои густохона донистанд ва гуфтанд: “Ин ҳарфро, ки ҳадафи Амрико аз музокира, таҳмил аст қаблан банда мегуфтам аммо онҳо инқадр густох шудаанд, ки имрӯз ин воқеиятро худашон ҳам ба забон меоваранд.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, бо ишора ба суханони ахири як мақоми амрикоӣ, ки гуфта буд бояд бо Эрон сари мизи музокира шинем ва мо фалон чизҳоро бигӯем ва Эрон қабул кунад, хотирнишон карданд: “Барои ин навъ музокира бояд ба сӯроғи ҳамон касоне бираванд, ки ба унвони гови ширдеҳи онҳо амал мекунанд. Ҷумҳурии Исломӣ, ҷумҳурии мӯъминин, ҷумҳурии муслимин лиллоҳ ва ҷумҳурии иззат аст.

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ дар идома ба табйини аҳдофи Амрико аз сиёсати фишори ҳаддиаксарӣ ва дар айни ҳол, талош барои кашондани Эрон пои мизи музокира пардохтанд ва гуфтанд: “Сиёсати давлати Амрико, фишори ҳаддиаксарӣ ба Эрон дар қолаби таҳримҳои гуногун, таҳдид ва ёвагӯиҳои мухталиф аст, чароки давлати кунунии Амрико мӯътақид аст бо рӯдарбойстӣ ва таоруф наметавон Ҷумҳурии Исломиро ба зону даровард ва водор ба тавозӯъ ва қабул кард.”

Раҳбари Инқилоби Исломӣ афзуданд: “Режими Иёлоти Муттаҳида ба дунболи он аст, ки ҳам барои рақибони дохилии худ ва ҳам барои аврупоиҳо инро ба унвони як сиёсати қатъӣ ҷо андозад, ки танҳо роҳи мувоҷеҳа бо Эрон, фишори ҳаддиаксарӣ аст.”

Эшон бо ишора ба изъони амрикоиҳо ва муттаҳидони онҳо ба ноком мондани сиёсати фишори ҳаддиаксарӣ дар ба зону даровардани Эрон, гуфтанд: “Ҳадафи онҳо аз музокира ин аст, ки ба ҳама собит кунанд фишори ҳаддиаксари ҷавоб дод ва масъулони Ҷумҳурии Исломӣ бар хилофи онки мигуфтанд музокира намекунем маҷбур шуданд пои мизи музокира биёянд, бинобар ин танҳо роҳи мувоҷеҳа бо Эрон, фишори ҳаддиаксарӣ аст.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ таъкид карданд: “Агар душман тавонист исбот кунад, ки фишори ҳаддиаксарӣ илоҷи кори Эрон ва муассир бар рӯи Эрон аст, Эрон ва миллати азизи мо дигар рӯи осоишро нахоҳанд дид, чун пушти сари ҳамаи сиёсатҳои мустакбиронаи Амрико ин сиёсат қарор хоҳад гирифт ва аз ин ба баъд, ҳар чизеро, ки қулдрона аз Ҷумҳурии Исломӣ мутолиба кунанд, агар ба онҳо “чашм” гуфтем, масъала тамом аст аммо агар “на” гуфтем дубора фишори ҳаддиаксарӣ оғоз хоҳад шуд.

Эшон, иллати исрори амрикоиҳо ва восита кардани бархе аврупоиҳо барои музокира ва дидорро дар ҳамин чорчӯб донистанд ва афзуданд: “Албатта ман роҷеъ ба аврупоиҳо дар як вақти дигар сӯҳбат хоҳам кард аммо иллати исрори онҳо ба ин ки агар бо раисиҷумҳури Амрико як ҷаласа бигузоред ҳамаи мушкилоти шумо ҳал хоҳад шуд, ин аст, ки исбот кунанд фишори ҳаддиаксарӣ дар муқобили Эрон як сиёсати муваффақ аст ва бояд ҳамин сиёсатро ба кор баст.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, таъкид карданд: “Мо дар муқобил бояд собит кунем, ки сиёсати фишори ҳаддиаксарӣ дар муқобили миллати Эрон пашизе арзиш надорад.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ суханон худ дар хусуси музокира бо Амрикоро дар ду нукта ҷамъбандӣ карданд: “1) Музокира бо Амрико яъне таҳмили хостаҳои онон бар Ҷумҳурии Исломӣ, 2) Музокира яъне намоиши муваффақияти сиёсати фишори ҳаддиаксарии Амрико.

Эшон афзуданд: “Барои ҳамин аст, ки масъулони кишвар аз раисиҷмҳур ва вазири корҳои хориҷа ва дигарон, яксадо эълом карданд, ки бо Амрико музокира нахоҳем кард, на музокираи дуҷониба на чандҷониба.

Раҳбари Инқилоби Исломӣ таъкид карданд: “Чунончӣ Амрико ҳарфи худро пас гирифт ва тавба кард ва ба муоҳидаи ҳастаӣ, ки онро нақз кардааст, бозгашт, онвақт дар ҷамъи кишварҳои узви муоҳида, ки ширкат ва бо Эрон сӯҳбат микунанд, Амрико ҳам метавонад ширкат кунад, аммо дар ғайри ин сурат ҳеч музокирае дар ҳеч сатҳе байн масъулони Ҷумҳурии Исломӣ ва амрикоиҳо иттифоқ нахоҳад афтод, на дар Нию-йорк ва на ғайри он.

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бо баён ин ки дар тӯли 40 соли гузашта, Ҷумҳурии Исломӣ дар мувоҷеҳа бо анвоъи тарфандҳо қарор доштааст ва душманон натавонистаанд Эрони азизро мағлуб кунанд, хотирнишон карданд: “Сиёсатҳои онон яке пас аз дигаре мағлуби сиёсатҳои Ҷумҳурии Исломӣ шудааст ва баъд аз ин низ Ҷумҳурии Исломӣ ба ҳавлу қувваи илоҳӣ онҳоро мағлуб хоҳад кард ва пирӯз ва сарбаланд аз майдон хориҷ хоҳад шуд.

3 September 2019

Дар моҳи Муҳаррам ва айёми азодории ҳазрати Сайидуш-шуҳадо (а) ва ёрони бовафои эшон, 20 ҷумлаи баргузидаи Валии амри муслимини ҷаҳон мунташир мешавад:

* Дар зиндагии Ҳусайн ибни Алӣ (алайҳис-салом), як нуқтаи барҷаста, мисли қуллае, ки ҳамаи доманаҳоро таҳтуш-шуъоъи худ қарор медиҳад, вуҷуд дорад ва он Ошӯро аст. (1993-01-26)

* Таҳқиқан яке аз муҳимтарин имтиёзоти ҷомеъаи шиъа бар дигар ҷомеъаҳои мусалмон, ин аст, ки ҷомеъаи Шиъа, бархӯрдор аз хотираи Ошӯро аст. (1994-06-07)

* Яке аз бузургтарин неъматҳо, неъмати хотира ва ёди Ҳусайн ибни Алӣ (алайҳис-салом), яъне неъмати маҷлисҳои азо, неъмати муҳаррам ва неъмати Ошӯро барои ҷомеъаи шиъаи мост. (1994-06-07)

* Қадри маҷлисҳои азодориро бидонанд, аз ин маҷлисҳо истифода кунанд ва бо руҳ ва қалби худ ин маҷлисҳоро василае барои эҷоди иртибот ва иттисоли ҳарчи маҳкамтар миёни худашон ва Ҳусайн ибни Алӣ (а), хонадони Паёмбар (с) ва руҳи Ислом ва Қуръон қарор диҳанд. (1994-06-07)

* Дар моҳи муҳаррам, маорифи ҳусайнӣ ва маорифи алавиро, ки ҳамон маорифи қуръонӣ ва исломии асил ва саҳеҳ аст барои мардум баён кунед. (1993-06-16)

* Агар барои зикри мусибат, китоби “Нафсул-маҳмум”-и марҳум Муҳаддиси Қумиро боз кунед ва аз рӯ бихонед, барои шунаванда гиряовар аст ва ҳамон отифаҳои ҷӯшонро ба вуҷуд меоварад. Чи лузуме дорад, ки мо ба хаёли худамон, барои маҷлисороӣ коре кунем, ки асли маҷлиси азо аз фалсафаи воқеъияш дур бимонад?! (1994-06-07)

* Вақте шеърро мехонем, ба фикр бошем, ки аз ин шеъри мо имони мухотабони мо зиёд шавад. Пас, ҳар шеъреро намехонем; ҳаргуна хонданеро интихоб намекунем; ба гунае мехонем, ки лафзу маъно ва оҳанг, маҷмуъан асаргузор бошад. Дар чи? Дар афзоиши имони мухотаб. (2007-07-05)

* Бархе корҳост, ки пардохтан ба онҳо, марудмро ба Худо ва дин наздик мекунад. Яке аз он корҳо, ҳамин азодории суннатӣ аст, ки боиси тақарруби бештари мардум ба дин мешавад. Ин ки Имом фармуданд: “Азодории суннатӣ бикунед” ба хотири ҳамин тақриб аст. Дар маҷлисҳои азодорӣ нишастан, равза хондан, гиря кардан, ба сару сина задан ва мавокиби азо ва дастаҳои азодорӣ ба роҳ андохтан, аз умуре аст, ки авотифи умумиро нисбат ба Хонадони Паёмбар (с), пурҷӯш мекунад ва бисёр хуб аст. (1994-06-07)

* Ман дар ҳақиқат ҳарчи фикр кардам, дидам наметавонам ин матлаб –қамазанӣ-ро, ки қатъан як хилоф ва як бидъат аст, ба иттилоъи мардуми азизамон нарасонам. Ин корро накунанд. Банда розӣ нестам. Агар касе тазоҳур ба ин маъно кунад, ки бихоҳад қама бизанад, ман қалбан аз ӯ норозиам. (1994-06-07)

* Лозим аст аз ҳамаи бародарон ва хоҳароне, ки дар саросари кишвар, дар айёми азодорӣ, бо иқомаи азо ва ба роҳ андохтани маросими азодорӣ, ба хусус бо иқомаи намози ҷамоат дар зуҳри Ошӯро ва бо арзи иродат ба Хонадони Паёмбар (а), ин рӯзҳоро бузург доштанд сипосгузорӣ кунам. (1998-05-08)

* Ҳечвақт набояд уммати исломӣ ва ҷомеъаи исломӣ моҷарои Ошӯроро ба унвони як дарс, ба унвони як ибрат, ба унвони як парчами ҳидоят аз назар дур бидорад. Қатъан Ислом, зиндаи ба Ошӯро ва ба Ҳусайн ибни Алӣ (а) аст. (2012-11-21)

* Агар касоне барои ҳифзи ҷонашон, роҳи Худоро тарк кунанд ва онҷо, ки бояд ҳақ бигӯянд, нагӯянд, чун ҷонашон ба хатар меафтад, ё барои мақомашон ё барои шуғлашон ё барои пулашон ё муҳаббат ба авлод, хонавода ва наздикон ва дӯстонашон, роҳи Худоро раҳо кунанд, он вақт Ҳусайн ибни Алиҳо ба маслахи Карбало хоҳанд рафт ва ба қатлигоҳ кашида хоҳанд шуд.          (1996-06-09)

* Агар фидокории бузурги Ҳусайн ибни Алӣ (алайҳис-салом) намебуд, ки ин фидокорӣ, виҷдони торихро ба куллӣ мутаваҷҷеҳ ва бедор кард дар ҳамон қарни аввал ё нимаи қарни дуввуми ҳиҷрӣ, басоти ислом ба куллӣ барчида мешуд. (1993-06-16)

* Кори Имом Ҳусайн (алайҳиссалоту вассалом) дар Карбало, бо кори ҷадди мутаҳҳараш ҳазрати Муҳаммад ибни Абдуллоҳ (с) дар беъсат, қобили ташбеҳ ва муқоиса аст. Қазия ин аст. Ҳамонтавр, ки Паёмбар дар онҷо, яктана бо як дунё мувоҷеҳ шуд, Имом Ҳусайн ҳам дар моҷарои Карбало, яктана бо як дунё мувоҷеҳ буд. (1996-12-14)

* Ибрат он аст, ки инсон нигоҳ кунад ва бибинад читавр шуд Ҳусайн ибни Алӣ (а) –ҳамон кӯдаке, ки пеши чашми мардум, он ҳама мавриди таҷлили Паёмбар буд ва Паёмбар дар бораи ӯ фармуда буд: “Сарвари ҷавонони биҳишт”- баъд аз гузашти ним қарн аз замони Паёмбар, бо он вазъи фаҷеъ кушта шавад?! (1995-01-05)

* Имом Ҳусайнро фақат ба ҷанги рӯзи Ошӯро набояд шинохт; он як бахш аз ҷиҳоди Имом Ҳусайн (а) аст. Ба табйини ӯ, амри ба маъруфи ӯ, наҳйи аз мункари ӯ, тавзеҳи масоили гуногун дар ҳамон Мино ва Арафот, хитоб ба олимон, хитоб ба нухбагон –ҳазрат баёноти аҷибе дорад, ки дар китобҳо сабту забт аст- баъд ҳам дар роҳ ба самти Карбало, ҳам дар худи арсаи Карбало ва майдони Карбало, бояд шинохт. (2009-07-27)

* Ошӯро паёмҳо ва дарсҳое дорад. Ошӯро дарс медиҳад, ки барои ҳифзи дин, бояд фидокорӣ кард. Дарс медиҳад, ки дар роҳи Қуръон, аз ҳамачиз бояд гузашт. Дарс медиҳад, ки дар майдони набарди ҳаққу ботил, кӯчаку бузург, зану мард, пиру ҷавон, шарифу вазеъ ва имому раъят, бо ҳам дар як саф қарор мегиранд. (1992-07-13)

* Дарси Ошӯро, даси фидокорӣ ва диндорӣ ва шуҷоъат ва мувосот ва дарси қиём барои Худо ва дарси муҳаббат ва ишқ аст. Яке аз дарсҳои Ошӯро, ҳамин инқилоби азим ва кабире аст, ки шумо миллати Эрон пушти сари Ҳусайни замон ва фарзанди Абиабдиллоҳ Ҳусайн (алайҳиссалом) анҷом додед. Худи ин, яке аз дарсҳои Ошӯро буд. (1998-05-08)

* Имоми бузургавори мо, Муҳаррамро ба унвони моҳе, ки дар он, хун бар шамшер пирӯз мешавад, матраҳ намуд ва ба баракати Муҳаррам, бо ҳамин таҳлилу мантиқ, хунро бар шамшер пирӯз кард. Ин, як намуна аз ҷилваҳои неъмати моҳи муҳаррам ва маҷлисҳои зикру ёди Имом Ҳусайн (алайҳиссалом) аст, ки шумо дидед. (1994-06-07)

* Дарси Ҳусайн ибни Алӣ (алайҳиссалом) ба уммати исломӣ ин аст, ки барои ҳақ, барои адл, барои иқомати адл, барои муқобилаи бо зулм, бояд ҳамеша омода буд ва бояд мавҷудии худро ба майдон овард; дар он сатҳ ва дар он миқёс, кори ману шумо нест; аммо дар сатҳҳое, ки бо вазъияти мо, бо хулқиёти мо, бо одатҳои мо мутаносиб бошад чаро; бояд ёд бигирем. (2013-06-12)

* Парвардигоро! Туро ба Ҳусайну Зайнаб (алайҳимо салом) қасам медиҳем, ки моро ҷузви дӯстон ва ёрон ва дунболаравони онон қаррр бидеҳ.

* Парвардигоро! Ҳаёту зиндагии моро зиндагии ҳусайнӣ ва марги моро марги ҳусайнӣ қарор бидеҳ.

* Парвардигоро! Имоми бузургавори моро, ки ба ин роҳ ҳидоятамон кард, бо шаҳидони Карбало маҳшур кун. Шаҳидони азизи моро бо шаҳидони Карбало маҳшур кун. (1995-06-09)

2 September 2019

Оқои Исмоил Ҳания, раиси дафтари сиёсии Ҷунбиши Муқовимати Исломии Фаластин (Ҳамос) дар номае ба ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ, бо ибрози ташаккур ва қадрдонӣ аз ҳимояти сареҳи Валии амри муслимини ҷаҳон, аз муқовимати Фаластин дар дидори ҳайъати эъзомии Ҳамос ва эъломи омодагии Эрон барои таҷҳези муқовимат ба ончи барои анҷоми вазифа ба он ниёз дорад, таъкид кард: “Бори дигар рӯйкарди таҷдиднопазири худро барои ҳузур дар сангари муқовимати пойдор дар канори ҳамаи қуваҳои ҳаққу адолат ва озодагӣ ва пешрони ҳамаи онҳо Ҷумҳурии Исломии Эрон, то пирӯзии ниҳоӣ эълом мекунем.”

Оқои Ҳания дар ин нома хитоб ба Валии амри муслимини ҷаҳон гуфтааст: “Худои бузургро сипосгузорам, ки вуҷуди шуморо ба мо арзонӣ дошт ва аз ӯ металабем, ки неъматҳояшро бар шумо иноят фармуда ва балоҳояшро аз шумо дур бидорад ва шуморо аз ҳела ва макри душманони золим ва мустабид дар амон бидорад.”

Раиси дафтари сиёсии Ҳамос ҳамчунин аз истиқболи мумтози Валии амри муслимини ҷаҳон ва масъулони Ҷумҳурии Исломии Эрон аз ҳайъати эъзомии Ҳамос ташаккур кардааст.

Оқои Ҳания хотир нишон кардааст: “Ҳайъати эъзомшуда, манро дар ҷараёни ахбору дидорҳои анҷомшуда дар ин сафар қарор доданд, ба вижа ахбори марбут ба мулоқоти онон бо ҳазратиолӣ ва баёноти сареҳатон дар мусоидат ва ҳимояти вижа ва густарда аз муқовимат ва бародарони фаластинии худ, ва низ эъломи омодагӣ барои муҷаҳҳаз кардаги онҳо ба ҳар ончи барои анҷоми вазифаи муқовимати худ ба он ниёзманданд; суханоне, ки мӯҷиби масаррати фаровони мо шуд ва уфуқҳои васеъе пеширӯи мо гушуд ва таъсироти фаровоне дар абъоди роҳбурдӣ ва саҳнаи майдонӣ бо душмани саҳюнистӣ ба ҳамроҳ хоҳад дошт.”

Раиси дафтари сиёсии Ҳамос бо ташаккур аз мавқеъҳои Валии амри муслимини ҷаҳон, афзудааст: “Рӯйкарди таҷдиднопазири худро барои ҳузур дар сангари муқовимати пойдор дар канори ҳамаи қуваҳои ҳаққу адолат ва озодагӣ ва пешрони ҳамаи онҳо Ҷумҳурии Исломии Эрон, то пирӯзии ниҳоӣ эълом мекунем ва ба нусрат ва ваъдаҳои илоҳӣ итминони комил дорем.”

Оқои Ҳания дар ин нома, хайру баракат ва муҳаққақ шудани ҳамаи хостаҳои Валии амри муслимини ҷаҳон ва уммати исломӣ дар пирӯзӣ, иқтидор, амният, рифоҳ, нобудии душманон ва озодии Фаластин ва Қудси Шарифро аз Худованди Бузург масъалат кардааст.

31 August 2019

Дар остонаи фарорасии моҳи муҳаррам ва рӯзҳои азодории сайид ва солори шаҳидон, маросими ғуборрӯбии зареҳи мутаҳарри ҳарами Имом Ризо (а), субҳи имрӯз (шанбе) бо ҳузури ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ дар Машҳади Муқаддас баргузор шуд.

Дар ин маросим, ки дар фазое оканда аз маънавият, дуо ва тавассул бо ҳузури ҷамъе аз уламо ва қишрҳои мухталифи мардум баргузор шуд, зокирони Аҳлибайт (а) ба қироати дуо ва тавассул ва зикри мусибат дар расои ҳазрати Сайидуш-шуҳадо (а) пардохтанд.

Валии амри муслимини ҷаҳон, дар солҳи гузашта низ дар ин маросими маънавӣ, ки аз ҷумла барномаҳои мустамари Остони Қудси Разавӣ аст, ҳузур доштаанд.

23 August 2019

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ шайтанати Арабистону Аморотро маҳкум кард ва ба истодагии мардуми Яман ва ҳимояти онҳо таъкид намуд.

Валии амри муслимини ҷаҳон, дар дидори ҳайатҳое аз ҷунбиши Ансоруллоҳи Яман бо таъкид бар ин, ки саудиҳо ва аморотиҳо ба дунболи таҷзияи Яман ҳастанд гуфтанд: Бояд бо қудрат дар муқобили ин тавтиа истод ва аз Ямани якпорча, муттаҳид ва бо тамомияти арзӣ ҳимоят кард.

Раҳбари инқилоби исломии Эрон шаби гузашта дар ин дидор бо тамҷид аз Яман, истодагӣ, ҳушмандӣ ва рӯҳияи ҷаҳодии мардуми Яман дар баробари таҷовузи ваҳшиёна ва густардаи саудиҳо ва иморотиҳо ва ҳомиёни онҳо таъкид карданд: Ҳифзи якпорчагии Яман бо таваҷҷӯҳ ба ақоиди динӣ ва қавмиятҳои мухталифи ин кишвар ниёзманди гуфтугӯҳои яманӣ – яманӣ аст.

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ афзуданд: Мардуми Яман бо тамаддуни амиқ ва таърихии худ ва бо рӯҳияи муҷоҳидат ва истодагӣ, ки дар ин панҷ сол аз худ нишон додаанд, ояндаи хуберо дар пеш доранд ва давлате қавиро ташкил хоҳанд дод ва дар чорчӯби он давлат, ба пешрафт хоҳанд расид.

Эшон бо ишора ба мавозеи зиддиамрикоӣ ва зиддиғарбии низоми Ҷумҳурии исломии Эрон таъкид карданд: Ин мавозеъ бар асоси таассуб нест, балки бар асоси воқеиёт ва амалкарди давлатмардони Амрико ва Ғарб аст, ки бо зоҳире инсонӣ ва маданиву ахлоқӣ, бадтарин ҷиноятҳоро анҷом медиҳанд.

Раҳбари инқилоби исломӣ ҳамчунин бетафовутии дунёи ғарбро дар қиболи ҷиноёте, ки дар Яман ва Фаластин рух медиҳад, як намуна аз воқеиёти дунёи имрӯз баршумурд.

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ ҳамчунин зимни эъломи ҳимоят аз муҷоҳидати занон ва мардони мӯъмин ва муқовими Яман афзуданд: Бояд бо ин қудратҳои ҷинояткор, бо қудрати имон ва муқовимат ва иттико ба нусрати илоҳӣ мувоҷеҳ шуд ва танҳо роҳ ҳамин аст.

23 August 2019

Ба номи Худованди бахшанда ва меҳрубон

 Мавсими ҳаҷ дар ҳар сол ваъдагоҳи раҳмати Парвардигор ба уммати исломӣ аст. Фарохони қуръонии « وَ اَذِّن فِي النّاسِ بِالحَج», даъвати ҳамагон дар тӯли таърих бар сари ин суфраи раҳмат аст то ҳам дилу ҷони худоҷӯӣ ва ҳам нигоҳ ва андешаи хирадварзи онон аз баракоти он баҳраманд гардад ва ҳар сол дарсҳо ва омӯхтаҳои ҳаҷ, ба василаи ҷамъе аз мардум ба саросари ҷаҳони Ислом бирасад.

Дар ҳаҷ, эксири зикру бандагӣ, ки унсури асосӣ дар тарбият, пешрафт ва тараққии фарду ҷомеа аст, дар канори иҷтимоъ ва иттиҳод, ки намоди уммати воҳид аст, ва ҳамроҳ бо ҳаракат бар гирди маркази воҳид ва дар масире бо ҳадафи муштарак, ки рамзи талош ва таҳарруки уммат бар пояи тавҳид аст, ва бо яксонии якоякаи ҳаҷгузорон ва набуди фарқ, ки нишонаи бардоштани табъизҳо ва ҳамагонӣ кардани фурсатҳо аст, маҷмӯае аз пояҳои аслии ҷомеаи исломиро дар намои кӯчак нишон медиҳад. Ҳар як аз эҳром, тавоф, саъй, вуқуф, рамй ва ҳаракат ва таваққуф дар аъмоли ҳаҷ, як ишораи намодин ба бахше аз баданаи тасвире аст, ки Ислом аз иҷтимои матлуби худ ироа кардааст.

Табодули донистаҳо ва доштаҳо миёни мардуми кишварҳо ва манотиқи дур аз ҳам ва афзоиши огоҳиҳо ва таҷрибаҳо ва хабаргирӣ аз вазъу ҳоли якдигар ва задудани бадфаҳмиҳо ва наздик кардани дилҳо ва анбоштани тавонҳо барои муқобила бо душманони муштарак, дастоварди ҳаётӣ ва басе бузурги ҳаҷ аст, ки бо садҳо гирдиҳамоии марсуму маъмул наметавон онро ба даст овард.

Ойини бароат, ки ба маънои безорӣ аз ҳамаи бераҳмиҳо ва ситамҳо ва зиштиҳо ва фасодҳои тоғутҳо ҳар замон ва истодагӣ дар баробари зӯргӯӣ ва боҷгирии мустакбирон давронҳо аст, яке аз баракатҳои бузурги ҳаҷ ва фурсате барои миллатҳои мазлуми мусулмон аст. Имрӯз бароат аз ҷабҳаи ширку куфри мустакбирон ва дар раъси он Амрико, ба маънои бароат аз мазлумкушӣ ва ҷангафрӯзӣ аст; ба маънои маҳкум кардани конунҳои терроризм аз қабили ДИИШ ва Блаквотери амрикоӣ аст; ба маънои фарёди муҳками уммати исломӣ бар сари режими кӯдаккуши саҳюнист ва ҳимоятгарону кумаккунандагони он аст; ба маънои маҳкумияти ҷангафрӯзиҳои Амрико ва дастёронаш дар минтақаи ҳассоси ғарби Осиё ва шимоли Африқо аст, ки заҳмату сахтӣ ва ранҷи миллатҳоро ба ниҳоят расонда ва ҳар рӯза мусибатҳои сангине бар онон ворид кардааст; ба маънои безорӣ аз нажодпарастӣ ва табъиз бар асоси ҷуғрофия ва нажод ва ранги пӯст аст; ба маънои безорӣ аз рафтори истикборӣ ва хабосатомези қудратҳои мутаҷовиз ва фитнаангез дар баробари рафтори шарофатмандона ва наҷибона ва одилонае аст, ки Ислом ҳамаро ба он даъват мекунад.

Инҳо андаке аз баракатҳои ҳаҷи Иброҳимӣ аст, ки Исломи ноб моро ба он фарохондааст ва ин намоди муҷассам бахши муҳиме аз ормонҳои ҷомеаи исломӣ аст, ки ҳар сол ба василаи мардуми мусулмон ба коргардонии ҳаҷ намоиши азиму пурмзмун падид меоварад ва бо забони гӯё ҳамаро ба талош барои эҷоди чунин ҷомеа даъват мекунад.

Нухбагони ҷаҳони Ислом, ки ҷамъе аз онон аз кишварҳои мухталиф айни замон дар маросими ҳаҷ ҳузур доранд, вазифаи сангин, хатарнок ва арзишманд ба дӯш мекашанд. Ин дарсҳо бояд ба ҳиммату ибтикори онон ба тамоми миллатҳо ва афкори умумӣ мунтақил шавад ва доду ситади маънавии андешаҳо, ангезаҳо, таҷрибаҳо ва огоҳиҳо ба дасти онҳо таҳаққуқ ёбад.

Имрӯз яке аз муҳимтарин масоили ҷаҳони Ислом масъалаи Фаластин аст, ки дар раъси ҳамаи масоили сиёсии мусулмонон бо ҳар мазҳабу нажод ва забон қарор дорад. Бузургтарин зулми қарнҳои ахир дар Фаластин иттифоқ афтодааст. Дар ин моҷарои дардовар, ҳама чизи як миллат сарзаминаш, хонаву мазраъа, дороиҳояш, ҳурмату ҳувияташ мусодира шудааст. Ин миллат ба хосту иродаи илоҳӣ шикастро напазирфта ва аз пой нанишаста ва имрӯз аз дирӯзи пуршуртару муҳкамтару қавитар дар майдон аст, вале натиҷаи кор ниёзманди кумаки ҳамаи мусулмонон аст. Тарфанди муомилаи қарн, ки ба василаи Амрикои золим ва ҳамроҳони хоинаш заминасозӣ мешавад, ҷинояте дар ҳаққи ҷомеаи башарӣ ва на фақат миллати Фаластин аст. Мо ҳамагонро ба ҳузури фаъол барои шикасти ин макру найранги душман даъват мекунем ва ба хосту иродаи иродаи илоҳӣ онро ва ҳамаи тарфандҳои дигари ҷабҳаи истикборро дар баробари ҳиммату имони ҷабҳаи муқовамат, маҳкум ба шикаст медонем.

قال اللّه العزیز: اَم يُ‍ريدونَ كَيدًا فَالَّذينَ كَـفَروا هُمُ ال‍مَكيدون.  صدق اللّه العلیّ العظیم

 Аз Худованд тавфиқу раҳмат, офият ва қабули тоатро барои ҳамаии ҳоҷиёни мӯҳтарам масъалат мекунам.

 Сайидалии Хоманаӣ

05.08.2019

26 February 2019

Дар солрӯзи вилодати босаодати ҳазрати Фотимаи Заҳро (с), фазои ҳусайнияи Имом Хумайнӣ (р) муаттар ба атри фазоил ва маноқиби он бонӯи бузурги ислом буд ва ҷамъе аз зокирони Аҳлибайт (а) дар ҳузури Валии амри мусалмонони ҷаҳон ба мадиҳасуроӣ пардохтанд.

Дар ин маросим, Оятуллоҳ Хоманаӣ дар суханоне зимни табрики солрӯзи милоди ҳазрати Фотимаи Заҳро (с), зокирон ва мадиҳасуроёни ҳусайниро сармоя ва захирае барои пешбурди аҳдофи ислом ва инқилоб хонданд ва бо таъкид бар ин ки аз ин сармоя бояд дар ҷиҳати аҳдофи ҳусайнӣ ва фотимӣ ва табйини маорифи инқилоб истифода шавад, гуфтанд: “Имрӯз сафбандии ҷабҳаи ҳаққу ботил ҳамон сафбандиҳои даврони паёмбарони бузурги илоҳӣ ва даврони имомони атҳор (а) аст ва ҳамонгуна, ки дар он замон ҷабҳаи ботил ба рағми касрати нафарот ва таҷҳизот нобуд шуд, имрӯз ҳам ҳамон сарнавишт дар интизори ҷабҳаи муқобили Инқилоби Исломӣ аст ва набояд аз душман тарсид ва дучори иштибоҳи муҳосиба шуд.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бо ишора ба таъсиргузории болои мазомини шеърҳои мадиҳасароён, афзуданд: “Ин мазомин бояд қуръонӣ ва исломӣ ва ҳамроҳ бо андешаи амиқ ва диди рӯшан аз шеваҳои ҳунарӣ дар ҷиҳати аҳдофи инқилоби исломӣ ба кор гирифта шаванд, ки дар ин сурат, таъсири зиёде дар ҳаракати азими миллати Эрон ва ҳатто ҳаракати уммати исломӣ хоҳанд дошт.”

Эшон бо таъкид бару лузуми истифода аз фурсати муҳаёшудаи кунанӣ барои тарвиҷи маорифи дин ва инқилоб хотирнишон карданд: “Имрӯз ҳама масъул ҳастем ва вазифаи зокирон ва мадиҳасароён, савқ додани мардум ба самти аҳдофи инқилоб яъне шаклгирии ҷомеъае мӯъмин, солиму амн, ҳамроҳ бо рифоҳи моддӣ ва шавкати байналмилалӣ ва баҳҷати маънавӣ аст.”

Раҳбари Инқилоби Исломӣ бо ёдоварии сафороии душманони дини илоҳӣ дар муқобили паёмбарони бузурги илоҳӣ ва имомони маъсумин (а), афзуданд: “Имрӯз ҳам сафороӣ ҳамон сафбандӣ аст ва ҳамон сарнавишти нобудӣ дар интизори ҷабҳаи ботил аст аммо шарти он, таваккул ба Худованди Мутаол ва натарсидан аз душман аст то иштибоҳи муҳосиботӣ рух надиҳад.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ мисдоқи айнии ин мавзӯъро даврони 40 солаи инқилоб донистанд ва гуфтанд: “Дар ин 40 сол, душманон бо ҳамаи тавон ва имконот дар муқобили Инқилоби Исломӣ сафороӣ ва заработеро ҳам ворид карданд аммо миллати Эрон бо таваккул бар Худо ва анҷоми вазифа тавонист бар ин тавтеъаҳо фоиқ биёяд ва акнун қавитар аз ҳар даврае шуда вале ҷабҳаи душман заъифтар аз давраҳои гузаштааст.”

Раҳбари Инқилоби Исломӣ дар идомаи суханони худ бо ишора ба аҳаммият ва ҷойгоҳи мавзӯъи хонавода, хотирнишон карданд: “Низоми хонавода, суннати илоҳӣ аст аммо душманони башарият, ки ҳамон ҷараёни сармоядории байналмилалӣ ва саҳюнистӣ аст тасмим бар нобудии бунёни хонавода дар ҷаҳон гирифтаанд, бинобар ин бояд барои ҳифзу тақвияти аркони низоми хонавода дар ҷомеъа, ҳиммат гумошта шавад.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ, издивоҷҳои дерҳангом ва сахт, фарзандоварии кам ва тарвиҷи падидаҳои зиште ҳамчун издивоҷҳои сафедро, ки сиёҳтарин издивоҷ аст, ба ҳамроҳи талош барои аз байн бурдани ҳаё ва иффат аз маворид ва заминаҳои дар хатар қарор гирифтани низоми хонавода баршумурданд ва таъкид карданд: “Эҷоди замина барои таҳорат ва покизагии ҷавон, муассиртарин роҳкор ҷиҳати муқобила бо тавтеъаҳо ва ҳифзи инқилоб ва низоми Ҷумҳурии Исломӣ аст.”

26 February 2019

Оятуллоҳ Хоманаӣ, раҳбари инқилоби исломии Эрон субҳи рӯзи гузашта (душанбе) дар дидор бо Башшор Асад раисиҷумҳури Сурия, рамзи пирӯзии Сурия ва ба шикаст кашондани Амрико ва муздурони минтақаии онро истиқомати раисиҷумҳур ва мардуми Сурия ва пофишории онон бар муқовимат хонда ва бо таъкид бар лузуми муроқибат дар муқобили тавтеаҳои оянда, хотирнишон карданд: “Ҷумҳурии Исломии Эрон, кӯмак ба давлат ва миллати Сурияро кӯмак ба ҳаракат ва ҷараёни муқовимат медонад ва аз самими қалб ба он ифтихор мекунад”.

Оятуллоҳ Хоманаӣ бо ишора ба истодагии содиқонаи Ҷ.И Эрон дар канори миллат ва давлати Сурия аз ҳамон ибтидои бӯҳрон, афзуданд: “Сурия бо истиқомат ва ҳамроҳии мардуми он тавонист дар муқобили як эътилофи бузурги ташкил шуда аз Амрико, Аврупо ва муттаҳидони онҳо дар минтақа истодагӣ кунад ва бо пирӯзӣ аз ин ҳодиса хориҷ шавад”.

Раҳбари инқилоби исломии Эрон, пирӯзии ҷараёни муқовимат дар Сурияро мӯҷиби асабонияти амрикоиҳо ва талоши онон барои тарроҳии тавтеаҳои ҷадид донистанд ва бо ишора ба намунае дар ин замина гуфтанд: “Масъалаи минтақаи ҳоил, ки амрикоиҳо дар Сурия ба дунболи эҷоди он ҳастанд, аз ҷумлаи ин тавтеаҳои хатарнок аст, ки бояд бо қотеъият онро рад кард ва дар муқобили он истод”.

Эшон, барномаи амрикоиҳо барои ҳузури муассир дар марзи Ироқ ва Сурияро намунае дигар аз тарроҳиҳои онҳо шумурданд ва таъкид карданд: “Эрон ва Сурия умқи роҳбурдии якдигар ҳастанд ва ҳувият ва қудрати ҷараёни муқовимат вобаста ба ин иртиботи мустамар ва роҳбурдӣ аст, бар ин асос душманон нахоҳанд тавонист нақшаҳои худро амалиётӣ кунанд”.

Раҳбари Ҷ.И Эрон ба як хатои муҳосиботии душманон дар қазияи Сурия низ ишора ва хотирнишон карданд: “Иштибоҳи душманон ин буд, ки Сурияро бо бархе кишварҳои арабӣ иштибоҳ гирифтанд, дар ҳоле, ки дар он кишварҳо ҳаракати мардум дар ҷиҳати муқовимат ва дар воқеъ, қиёми алайҳи Амрико ва дастнишондагони он буд”.

Раҳбари инқилоби исломии Эрон ҳамчунин иртибототи мазҳабӣ ва рафту омади уламои мазҳабии Эрон ва Сурияро ниёзманди тақвият ва густариш хонданд ва бо таъкид бар лузуми ҳифзи рӯҳияи истодагӣ ва афзоиши қудрати давлат ва миллати Сурия, хитоб ба раисиҷумҳури ин кишвар гуфтанд: “Ҷаноби олӣ бо истодагие, ки аз худ нишон додед ба қаҳрамони ҷаҳони араб табдил шудед ва муқовимат дар минтақа ба василаи шумо қудрат ва обрӯи бештаре ёфт”.

Эшон хотирнишон карданд: “Ҷумҳурии Исломии Эрон ҳамчун гузашта дар канори миллати Сурия хоҳад буд, зеро ин корро кӯмак ба ҷараён ва ҳаракати муқовимат медонад ва бо эътиқоде аз самими қалб, ба ҳимоят аз муқовимат ифтихор мекунад”.

Раҳбари инқилоби исломӣ ҳамчунин барои тавфиқи миллати Сурия ва саломатии оқои Асад ва хонаводаи эшон дуо карданд.

Дар ин дидор, оқои Башшор Асад раисиҷумҳури Сурия бо таҷлил аз ҳимоятҳои бе дареғи Ҷумҳурии Исломии Эрон аз кишвараш, гуфт: “Ҷанги Сурия мушобеҳи ҷанги таҳмилии ҳашт солаи алайҳи Эрон буд. Эрон дар ин ҳодиса фидокорона дар канори мо буд ва лозим аст муваффақияти кунуниро ба ҷаноби олӣ ва ҳама эрониҳо табрик бигӯям ва аз онон қадрдонӣ кунам”.

Раисиҷумҳури Сурия бо ишора ба бархе таҳлилҳо, ки кори Сурияро тамомшуда медонистанд, афзуд: “Эрон ва Сурия миллатҳои дорои ҳувият ва ақида ҳастанд ва дастовардҳои имрӯз агарчӣ бо заҳмат ва зиён ба даст омада, аммо яқинан натиҷаи истодагӣ дар канори ҷараёни муқовимат аст”.

Оқои Асад бо ёдоварии хисоратҳои сангине, ки бархе кишварҳо ба дунболи таслим шудан дар муқобили Амрико дидаанд, гуфт: “Бисёре аз кишварҳо мақҳури Амрико буданд ва тасаввур мекарданд ин Амрико аст, ки сарнавишт ва ояндаи ҷаҳонро таъйин мекунад аммо дар асари истодагии миллатҳои муқовим, ин тасаввури ғалат дар ҳоли фурӯпошӣ аст”.

Раисиҷумҳури Сурия бо ишора ба намунаҳое аз талошҳои тафриқаафканонаи Амрико ва муттаҳидони минтақаии он дар миёни ақвом ва мазоҳиби Сурия, афзуд: “Ин талошҳо натиҷаи акс додааст ва имрӯз дар Сурия, курдҳо ва ашоир равобити хубе бо давлат доранд ва ҳатто бархе гурӯҳҳо, ки собиқаи даргирӣ ва ихтилоф бо давлат доштанд, имрӯз бар хилофи назари Амрико ва Арабистони Саудӣ бо давлат ҳамроҳ шудаанд”.

Башшор Асад, тақвияти иртибототи мазҳабӣ ҳамчун иртибототи уламои Сурия бо уламои Эронро фурсате муҳимм барои муқобилаи ҷараёнҳои такфирӣ шумурд ва гуфт: “Эрон ва Сурия бояд равобити иқтисодии худро доиман густариш диҳанд чаро, ки афзоиши иртиботот, омили муҳимме дар хунсо кардани тавтеаҳои душманони ду миллат хоҳад буд”.

16 December 2018

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ, Валии амри мусалмонони ҷаҳон, субҳи имрӯз (чаҳоршанбе) дар дидори ҷамъе аз хонаводаҳои шаҳидони дифоъи муқаддас ва мудофеъи ҳарам ва дифоъ аз марзҳо ва амнияти кишвар, бозофаринии руҳияи шуҷоат ва шаҳодат дар насли ҷавони мӯъмини инқилобии имрӯзро “мӯъҷизаи инқилобӣ” баршумурданд ва бо даъвати мардум ва ҷавонон ва ҳамчунин масъулон ба бедорӣ ва ҳушёрӣ дар муқобили тавтеъаҳои ҷабҳаи истикбор ва дар раъси он Амрико, гуфтанд: “Ҳама бояд талоши худро барои тақвияти иқтисоди кишвар ва тавлиди миллӣ музоаф кунанд ва масъулон низ бояд муроқиб бошанд то фиреби зоҳирсозӣ ва забонбозии душманро нахӯранд ва душмани хабисе, ки аз дар берун шудааст, аз панҷара ворид нашавад.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, бо ишора ба каломи Имом Хумайнӣ (р) мабнӣ бар ин ки “миллате, ки шаҳодат дорад, асорат надорад”, таъкид карданд: “Миллате, ки ба истиқболи хатар рафтан дар роҳи Худо ва шаҳодат дар роҳи ӯро, саодат ва як муваффақияти бузург медонад, ҳеч нерӯе тавоноии истодагӣ дар муқобили онро надорад ва он миллат ҳамвора барандааст ва пеш хоҳад рафт.”

Ҳазрати Оятуллош Хоманаӣ миллати Эронро намунаи боризи ин тафаккур донистанд ва афзуданд: “Ин ки миллати Эрон дар тӯли 40 соли гузашта дар роҳи бисёр пурхатар ва пурзаҳмати худ дар муқобили ҳамаи қудратмандони золим истод ва онҳо натавонистанд ҳеч ғалате бикунанд, ба далели эътиқод ба шаҳодат ва ин сарнавишти ифтихоромез аст.”

Эшон истимрори ин тафаккур ва руҳия дар ҷавонони инқилобиро нишонаи рӯйишҳои чандбаробарии Инқилоб дар муқобили резишҳо хонданд ва хотирнишон карданд: “Имрӯз ҷавони мӯъмин ва инқилобӣ бо ҳамон руҳияи ҷавонони аввали инқилоб ва руҳияи шаҳидон Ҳиммат ва Харрозӣ ва дигар бузургон ба васати майдон меояд ва бо эҳсоси масъулият ва шуҷоат ҳамчун сутуни Инқилоб, дар муқобили душман меистад ва ба истиқболи шаҳодат меравад, ва ин мӯъҷизаи низоми Ҷумҳурии Исломӣ аст, ки тавониста ин руҳияи фӯлодинро бозофаринӣ кунад ва истимрор диҳад.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон бо таъкид бар ин ки агар ин шаҳодатҳо ва шуҷоатҳо ва сабри хонаводаҳои шаҳидон набуд, мустакбирони олам ва Амрикои ҷинояткор ҳамчун даврони тоғут бар кишвар мусаллат мешуданд, гуфтанд: “Миллати Эрон қадрдони шаҳидон ва хонаводаҳои онон аст, ки намунаҳои онро дар ҳузури пуршукӯҳи мардум дар ташйеъи шаҳидони мудофеъи ҳарам ва дифоъ аз амният ва марзҳо шоҳид буда ва ҳастем.”

Оятуллоҳ Хоманаӣ хотирнишон карданд: “Бар хилофи таҳлилҳои берабти бархе афроди каҷфаҳм ва дилбаста ба Ғарб, Ҷумҳурии Исломӣ нируманд ва тавоно аст ва ин қудрат ба воситаи маънавият ва фикр ва талоши инсонҳои фидокор ва имони ҷавонон ва хонаводаҳои шаҳидон ба даст омадааст.”

Эшон бо таъкид бар ин ки душманони саршиноси Эрони исломӣ, ғарқ дар фасоди ахлоқӣ ва сиёсӣ ҳастанд, афзуданд: “Агар мехоҳед чеҳраи воқеӣ Амрикоро бишносед, ба раисҷмҳур ва давлатмардони кунунии Амрико бингаред; зеро ин афрод, чеҳраи зишт ва нафратангези ҳамешагии давлатмардони Амрикоро акнун ба сурати сареҳ ва ошкор намоён кардаанд.”

Раҳбари Инқилоби Исломӣ бо ишора ба истодагии миллати Эрон дар муқобили чунин душманӣ, хотирнишон карданд: “Амрикоиҳо дар тӯли ин солҳо, ҳамвора ба дунболи ин буданд, ки ҳамонанди қабл аз Инқилоб бори дигар бар Эрон мусаллат шаванд ва ҳамон шароитеро, ки барои бархе кишварҳои заифи минтақа ба вуҷуд овардаанд ва онҳоро гови ширдеҳи худ номидаанд, барои Эрони азиз, бузург ва пурифтихор низ ба вуҷуд оваранд аммо ба ин ҳадаф нарасиданд ва аз ин ба баъд ҳам қатъан нахоҳанд расид.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бо ишора ба ин ки Имом Хумайнӣ (р), Амрикоро «Шайтони бузург» хонданд, афзуданд: “Имом (р) бо ин номгузорӣ, дар воқеъ ҳамаи муваҳҳидон ва миллатҳои боинсофи ҷаҳонро дар муқобили Амрико басиҷ карданд ва тавфиқоти зиёде ҳам дар ин роҳ ба даст омада ва бештар ҳам хоҳад шуд аммо душман талош дорад то миллати Эронро аз масири пешрафт ва истодагӣ дар муқобили қудратҳо мунсариф кунад.”

Эшон бо ишора ба таҳаррукот ва иқдомоти ду соли ахир амрикоиҳо ба вижа вазъи таҳримҳои ҳамаҷониба ва кӯмак ба душманони гуногуни Эрон, нақшаҳои онҳоро бенатиҷа хонданд ва таъкид карданд: “Ҳадафи онҳо ин буд, ки ба василаи таҳрим ва иқдомоти зидди амниятӣ, дар кишвар, дудстагӣ, ихтилоф ва ҷанги гурӯҳҳо ба вуҷуд оваранд ва иддаеро ба хиёбонҳо бикашонанд ва номи онро ҳам «тобистони доғ» гузошта буданд аммо ба кӯрии чашми душманон, тобистони имсол яке аз беҳтарин тобистонҳо буд.”

Раҳбари инқилоб исломӣ ҳамчунин бо ишора ба изҳороти мақомоти амрикоӣ мабнӣ бар ин ки ҷумҳурии исломӣ «чиҳил солаги»-и худро нахоҳад дид, гуфтанд: “Миллати Эрон бо истеҳкоми тамом истодааст ва ба тавфиқи илоҳӣ дар 22-уми баҳман, 40-умин солгарди Инқилоби Исломиро бошукӯҳ бисёр бештар аз солҳои қабл баргузор хоҳад кард.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бо ишора ба бедории миллати Эрон, масъулонро ба талоши бештар тавсия карданд ва афзуданд: “Агарчи нақшаи душман ошкор шудааст аммо ҳама бояд ҳушёрии худро ҳифз кунанд зеро Амрико, душмани хабис ва ҳилагар аст ва мумкин аст қасди фиреб дошта бошад то барои соли 97, ҷанҷол кунад аммо масалан барои соли 98 нақшае бикашад.”

Эшон, саҳюнистҳо ва муртаҷеъини минтақаро шарики Амрико дар тавтеа ва душманӣ бо миллати Эрон донистанд ва таъкид карданд: “Албатта мо қавитар аз онҳо ҳастем зеро то кунун натавонистаанд дар муқобили Ҷумҳурии Исломӣ ҳеҷ ғалате бикунанд ва аз ин пас ҳам нахоҳанд тавонист.”

Раҳбари Инқилоби Исломӣ дар айни ҳол таъкид карданд: “Набояд лаҳзае ғофил шуд ва ҳама бояд бедор ва ҳушёр бошанд. Тавсияи ман ба миллати Эрон ба вижа ҷавонон ва маҷмӯаҳои гуногуни кишвар аъами аз ҳамаи қишрҳо ва ҷараёнҳои сиёсӣ ин аст, ки муроқиб бошанд майдонро барои душман омода накунанд зеро агар ғофил шавем, ҳамон душмани заиф, заҳри худро хоҳад рехт.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ афзуданд: “Имрӯз, муҳимтарин вазифаи мардум ва масъулон, дар канори ҳушёрӣ, талош барои тақвияти иқтисоди кишвар ва тавлиди дохилӣ аст.”

Эшон, масъулонро ба афзоиши талошҳо ва фиреби зоҳирсозӣ ва забонбозии душманро нахӯрдан, тавсияи муаккад карданд: “Душман анвоъи тарфандҳоро ба кор мебарад ва масъулон бояд муроқиб бошанд, душмани хабисе, ки аз дар берун шудааст, аз панҷара дохил нашавад.”

Раҳбари Инқилоби Исломӣ бо ишора ба таъкидоте, ки ба масъулон дар хусуси масоили иқтисодӣ ва ҳалли мушкилоти мардум кардаанд, афзуданд: “Агар масъулон ба мавзӯъи тақвияти тавлиди дохилӣ таваҷҷӯҳи ҷиддӣ кунанд, мушкилоти иқтисодии мардум кам хоҳад шуд.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ дар бахши дигаре аз суханони худ бо ишора ба дасти дӯстии Оли Сауд бо душманони ислом ва ҷинояти онҳо дар Яман, Амрикоро шарики ин ҷиноятҳо хонданд ва хотирнишон карданд: “Саудиҳо тасаввур мекарданд метавонанд зарфи чанд рӯз ё чанд ҳафта, бар Яман мусаллат шаванд аммо акнун ҳудуди чаҳор сол аст, ки натавонистанд коре аз пеш бибаранд ва ҳарчи замон бигузарад, зарбае, ки ба онҳо ворид хоҳад шуд, сахттар хоҳад буд.”

Эшон сиёсати Оли Сауд дар Яман ва Баҳрайнро, сиёсати аблаҳона донистанд ва таъкид карданд: “Ходими Ҳарамайни Шарифайн бояд «ашиддоъу алал-куффор» бошад, на ашиддоъ дар муқобили мӯъминон ва дар муқобили мардум Яман ва мардуми Баҳрайн.”

Раҳбари Инқилоби Исломӣ бо таъкид бар ин ки миллати Эрон бояд бо басирати комил, авзоъро зери назар дошта бошад ва мавзеъи худро мустаҳкам нигоҳ дорад, афзуданд: “Имрӯз дар ин дунёи тӯфонӣ, ки тӯфони он ба Аврупо ва Фаронса низ расидааст, миллати Эрон ба баракати ислом дар каштии амни муҳаббати Аҳлибайт (а) қарор гирифта ва пирӯзӣ мутааллиқ ба ин миллат аст.”

 

Дидори ҷамъе аз хонаводаҳои шаҳидон бо Раҳбари Инқилоб (12.12.2018)

 

KHAMENEITJ.INFO

16 December 2018

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ дар ин дидор, устони Хуросони Ҷанубиро устоне мӯъминхез ва олимпарвар хонданд ва бо таҷлил аз собиқаи ҳузури пуршӯр ва муассири мардуми ин устон дар наҳзати “Инқилоби исломӣ” ва “Дифоъи муқаддас”, гуфтанд: “Имрӯз бузургдошти шаҳидон аз беҳтарин ва шарифтарин корҳо аст ва кишвар ба он эҳтиёҷ дорад.”

Роҳбари Инқилоби Исломӣ бо ишора ба таҳоҷуми хатири душманон дар масоили маънавӣ, афзуданд: “Албатта рӯйишҳои инқилоб дар саросари кишвар маҳсус аст ва бо талош ва густариши ин рӯйишҳо, душман дар таҳоҷум ба маънавиёт низ ҳамчун ҷанги сахт, шикаст хоҳад хӯрд.”

Эшон бо таъкид бар лузуми баргузории бокайфияти бузургдошти шаҳидон ва сабту забти хотирот ва шарҳи аҳволи онон, гуфтанд: “Шаҳидони азиз дар замони ҳаёташон бо ҷони худ вориди майдони дифоъ шуданд, ва имрӯз бо ҳувият ва маънавияти худ аз кишвар ва ислом дифоъ мекунанд, бинобар ин, дифоъи муқаддас тамомшуданӣ нест ва як ҳақиқати дар ҳоли пешрафт аст.”

KHAMENEITJ.INFO

6 December 2018

Медонанд, ки Ҷумҳурии Исломӣ бо пойбандӣ ба Ислом, ҳаргиз зери бори ин ҳарфҳо (ақибнашинии Ҷумҳурии Исломӣ аз мавозеъи хул нисбат ба масъалаи Фаластин) нахоҳад рафт. Маънӣ надорад ва мумкин нест, ки касе мӯътақид ба ислом бошад, заррае пойбанд ба ислом бошад, вале зери бори зӯр биравад ва зулмро қабул кунад. Дар ислом, ҳамонқадр, ки зулм кардан бад аст, таслими зулм шудан ҳам ҳамонқадар бад аст. Шумо дар дуои Макоримул-ахлоқ мебинед, ки Имом Саҷҷод мегӯяд:

ولا اظلمن و انت مطیق للدفع عنی و لا اظلمن و انت قادر علی‌القبض منی[1]

Дар Қуръон мефармояд:

لاتَظلمون و لاتُظلمون[2]

На зулм кунед, ва на қабули зулм кунед ва зери бори зумл биравед. Магар мумкин аст касе мусалмон бошад, эътиқоди ба ислом дошта бошад, дар айни ҳол зулму зӯрро аз ҳар касе қабул кунад; чи бирасад ба душмани деринаи миллати Эрон –яъне Амрико- ки ин ҳама ба миллати Эрон зарба задааст. Ин ки дуруст нест, инро медонанд. Аз инҷост, ки аз низоми Ҷумҳурии Исломӣ бо ҳамаи вуҷуд безоранд ва бо душмананд ва дар садади муориза ва мубориза бо он ҳастанд; чун медонанд, ки миллати Эрон ва низоми Ҷумҳурии Исломӣ ҳозир нест зери бори таҳмили онон биравад.

Баёнот дар дидори ҷамъе аз донишомӯзон ва донишҷӯён (14.08.1376)

KHAMENEITJ.INFO

 


[1] Саҳифаи Саҷҷодия, дуои 20;

Тарҷума:

... Борхудоё бар Муҳаммад ва хондони ӯ дуруд фирист, ва магузор, ки ситамдида шавам дар ҳоле, ки ту бар ҷилавгирӣ аз ситам ба ман тавоноӣ, ва на ман ба дигарӣ ситам намоям, ки ту метавонӣ маро манъ кунӣ, ва гумроҳ нашавам дар ҳоле, ки бар ҳидояти ман тавоноӣ, ва бечизу ниёзманд нагардам, ки гушоиши рӯзии ман аз ту аст, ва (дар байни мардум) саркашӣ нанамоям, ки тавонгарии ман аз туст...

[2] Бақара, ояти 279

Тарҷума:

Агар (чунин) намекунед, бидонед Худо ва расулаш, бо шумо пайкор хоҳанд кард! Ва агар тавба кунед, сармояҳои шумо, аз они шумост (= асли сармоя, бидуни суд); на ситам мекунед, ва на бар шумо ситам ворид мешавад.

5 December 2018

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ дар паём ба 27-умин иҷлоси саросарии Намоз, ин иҷлоси солонаро нишонаи ҳақгузорӣ дар баробари фаризаи намоз хонданд ва дар бораи аҳаммияти намоз афзуданд: “Намоз онҷо, ки бо хушӯъ ва ҳузур гузорда шавад, ҷомеъаро ба салоҳ ва садод дар забону амал мекашонад ва эътило мебахшад.”

Матни паёми Раҳбари Инқилоби Исломӣ ба ин иҷлос, ки субҳи имрӯз (чаҳоршанбе 5.12.2018) дар устони Симнон баргузор шуд ва Оятуллоҳ Шоҳчироғӣ намояндаи валии фақеҳ дар Симнон, онро қироат кард ва ба шарҳи зер аст:

Бисмиллоҳир раҳмонир раҳим

Иҷлоси солонаи намоз аз сӯе нишонаи ҳақгузорӣ дар баробари фаризае аст, ки метавонад бар ҳамаи аъмол ва фароизи дигар, руҳ бидамад ва онҳоро коромад кунад:

إن قُبِلَت قُبِلَ ماسِواها

Ва аз сӯи дигар хидмати бузурге аст ба онон, ки ҳаққи ин ҳадияи илоҳиро надониста ва дар он саҳлангорӣ мекунанд.

Намоз онгоҳ, ки бо хушӯъ ва ҳузур гузорда шавад ҷомеъаро ба салоҳу садод дар забону амал мекашонад ва эътило мебахшад.

Бахши муҳимме аз гирифториҳо ва олӯдагиҳои мо бар асари напардохтан ба ин ҳақиқати ҳушдордиҳандааст. Аз ин рӯ, тарвиҷи намоз бо ҳамаи шеваҳои асаргузор, дар шумори вазоифи бузурге аст, ки ҳама бояд бадон эҳтимом варзем ва шумо дастандаркорони ин иҷлос ба вижа олими муҷоҳид ҷаноби оқои Қироатӣ ба ҳамдиллоҳ дар ин роҳ аз тавфиқи илоҳӣ баҳраманд шудаед.

Омӯзишу парвариш метавонад дар ин арса аз асаргузортаринҳо бошад.

Мактабҳоро музайян кунед ба намозхонии навҷавонон; ин бартарин тазмин барои саломатии ояндаи ҷомеъа аст.

 

Вассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳ

Сайидалии Хоманаӣ

05.12.2018

All rights reserved This website is owned 2017