this is a title for here

Гуногун
16 December 2018

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ дар ин дидор, устони Хуросони Ҷанубиро устоне мӯъминхез ва олимпарвар хонданд ва бо таҷлил аз собиқаи ҳузури пуршӯр ва муассири мардуми ин устон дар наҳзати “Инқилоби исломӣ” ва “Дифоъи муқаддас”, гуфтанд: “Имрӯз бузургдошти шаҳидон аз беҳтарин ва шарифтарин корҳо аст ва кишвар ба он эҳтиёҷ дорад.”

Роҳбари Инқилоби Исломӣ бо ишора ба таҳоҷуми хатири душманон дар масоили маънавӣ, афзуданд: “Албатта рӯйишҳои инқилоб дар саросари кишвар маҳсус аст ва бо талош ва густариши ин рӯйишҳо, душман дар таҳоҷум ба маънавиёт низ ҳамчун ҷанги сахт, шикаст хоҳад хӯрд.”

Эшон бо таъкид бар лузуми баргузории бокайфияти бузургдошти шаҳидон ва сабту забти хотирот ва шарҳи аҳволи онон, гуфтанд: “Шаҳидони азиз дар замони ҳаёташон бо ҷони худ вориди майдони дифоъ шуданд, ва имрӯз бо ҳувият ва маънавияти худ аз кишвар ва ислом дифоъ мекунанд, бинобар ин, дифоъи муқаддас тамомшуданӣ нест ва як ҳақиқати дар ҳоли пешрафт аст.”

KHAMENEITJ.INFO

2 December 2018

Ба номи Худованди бахшандаи меҳрубон

Қазияи марҳум Мирзокӯчаки Ҷангалӣ як қазияи вижа аст; агарчи, ки дар он давраи хос –яъне дар давраи фосилаи байни машрутият ва сари кор омадани Ризохон- ҳаводиси гуногуне дар кишвар ба вуҷуд омада ва ҳамзамон бо наҳзати Ҷангал, чанд кори бузурги дигар ҳам дар гӯша ва канори кишвар –мисли марҳум Шайх Муҳаммади Хиёбонӣ дар Табрез, ё колонел Муҳаммадтақихони Писён дар Машҳад- иттифоқ афтода, ки инҳо ҳама тақрибан ҳамзамон аст. Локин қазияи ҷангал як қазияи вижааст. Хуб мо қазоёи Табрезро ва ҳузури марҳум Шайх Муҳаммади Хиёбонӣ ва инҳоро хуб медонем дигар, ҳам дар торих навишта шуда ва ҳам қазоёи хусусӣ ва иттилоотии зиёде дорем, аммо он ранги мардумӣ ва наҷобате, ки дар кори марҳум Мирзо Кӯчакхони Ҷангалӣ ҳаст, дар ҳеч кадом аз ин ду се кори дигаре, ки ҳамзамон дар он давра иттифоқ уфтод дар сартосари Эрон, назир надорад. Мирзо Кӯчак –ҳаминтавр, ки ишора кардед- як рӯҳонӣ аст, як талаба аст. Албатта ман шунида будам, нақл шуд барои мо аз солҳо пеш, ки эшон марҳуми Мирзои Шерозиро дарк карда, локин хеле боваркарданӣ нест. Инро марҳуми падарам нақл мекард аз марҳум Оқо Сайидалиакбари Маръашӣ –ки шавҳари хоҳари падари мо буд, яъне боҷаи марҳум Шайх Муҳаммади Хиёбонӣ буд- ки ӯ аз бузургони уламое буд, ки мунзавӣ буд дар Теҳрон; ӯ гуфта буд, ки Мирзо Кӯчакхон дарси Мирзои Шерозиро дарк карда. Ба назарам намеояд ин хеле қобили таъйид бошад, зеро, ки синни Мирзо Кӯчак дар вақте, ки Мирзои Шерозӣ аз дунё рафта, 14-15 сол бештар набуда, баъид ба назар мерасад, ки эшон тавониста бошад дарк кунад марҳуми Мирзои Шерозиро; локин дар ин ки талаба буда, дар ин ки рӯҳонӣ буда, ҳеч шакке нест; дар ҳавзаи худи Рашт, бузургоне ҳам дар он вақт будаанд, ки метавониста аз онҳо истифода кунад, дар ин ҳеч тардиде нест. Бинобар ин маншаъи ҳаракати Мирзо Кӯчакхон саддарсад динӣ ва эътиқодӣ аст.

Рафтори ӯ ҳам як рафтори динӣ ва эътиқодӣ аст, яъне инсон мушоҳида мекунад бо ин ки дар даруни ташкилоти худашон мухолифине дошт, баъзе аз ақшори гуногуни мумтоз ҳам бо ӯ мухолифат мекарданд, аммо марҳум Мирзо Кӯчак дар бархӯрд бо инҳо комилан ҳудуди шаръиро риоят мекарда ва аҳли даргирӣ бо дохил набуда. Масалан касоне буданд, ки мухолифатҳои эътиқодӣ бо эшон доштанд; ҳамроҳони эшон –он ифротиҳо- мегуфтанд инҳоро бизанем саркӯб кунем! Мирзо Кӯчак намегузошта, ҷилави инҳоро мегирифта ва монеъ мешуда аз ин ки ин корро бикунанд; яъне рафтор ҳам як рафтори динӣ аст.

Ва ҳаракат, як ҳаракати саддарсад исломӣ ва эронӣ аст. Хуб он замон –медонед дигар- он ғавғои наҳзати морксистӣ ва ташкили СССР ва ҳаёҳӯе, ки дар дунё ва дар байни миллатҳо роҳ афтода буд ва ҷозибае, ки барои баъзе аз миллатҳо ба вуҷуд оварда буд, табъан як иддаеро маҷзуби худаш карда буд ва гирдупеши эшон ҳам аз ин тариқ ба эшон хиёнат карданд; локин ин мард, ҳам ба хотири пойбандиаш ба ислом, ҷазби тафаккури морксистӣ нашуд ва рад кард ба таври сареҳ ва қотеъ он назарияро –бо ин ки ҷузви наздиктаринҳое, ки бо ӯ аз аввал ҳамроҳ буданд, гароиш пайдо карданд; албатта онҳо ҳам ноком аз дунё рафтанд, ҳечкадоми онҳо ҳам хайре аз ин зиндагӣ надиданд ва аз он ҷараёни болшевик ҳеч хайр ва таҷовуби ҷавонмардонае мушоҳида накарданд- ва мухолифат кард, ҳам бо аҷнабӣ мухолиф буд; яъне чун сиёсате буд, ки аз тарафи аҷнабиҳо буд, бо ин ки инҳо муқобилаашон бо дастгоҳҳои ҳоким мисли Ангилис ва русҳои қазоқ ва монанди инҳо буд, аммо дар айни ҳол ба он тараф ҳам ҷазб нашуд; истиқлолро ҳифз кард. Як намунаи хеле барҷастае аст Мирзо Кӯчакхон; Худованд иншоаллоҳ дараҷоташро олӣ кунад.

Кори шумо ҳам бо ин аҳдофе, ки зикр кардед ва бо тартибе, ки гуфтед бисёр кори хубе аст. Албатта китоб дар бораи Мирзо Кӯчак зиёд навишта шуда. Хушбахтона ин мард мӯҷиб шуда, ки бар хилофи дигар касоне, ки дар ин сиротҳои муборизот ва монанди инҳо ворид шуданд, исмаш сари забонҳо бошад ва ҳама бишносанд ӯро, дар ҳоле, ки хеле аз ин касонеро, ки ман ишора кардам мардум намешиносанд аслан ва исмашонро ҳам -баъзеҳоро- нашунидаанд, локин эшон дар байни мардум шинохта шудааст, китоб дар борааш навишта шуда. Саъй бишавад як кори ҷомеъ ва дорои нукта –нуктаҳои асосии зиндагии ӯ- ба вуҷуд биёяд, то иншоаллоҳ чеҳраи ӯ бештар дар байни мардуми мо, ҷавонҳои мо шинохта бишавад.

Бале як воҳиди миниотуриро эшон аз низоми исломӣ ва Ҷумҳурии Исломиро дар Рашт ва дар ҳамон маҳдудаи хосси худаш -Гелон- ба вуҷуд оварда. Аз шумо дӯстоне, ки дар ин замина кор мекунед муташаккирем, ва мехоҳем ҳам, ки ҳамкорони давлатӣ ва масъулини таблиғотӣ ва монанди инҳо бо шумо ҳамкорӣ кунанд, ва кӯмак кунанд иншоаллоҳ ин кор ба беҳтарин ваҷҳе тамом бишавад.

Вассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳ

1 December 2018

Дар ҳамин Теҳрон, раиси яке аз кишварҳои маъруфи минтақа –ки дигар намехоҳам исм биёварам; яке аз кишварҳои тақрибан пешрафтаи Осиё, ки воқеъан пешрафтҳои иқтисодии хеле хубе дошт ва рушди болои иқтисодӣ дошт- ҳудуди 12 сол, 13 сол қабл аз ин, инҷо омад ва бо банда мулоқот кард; он вақте буд, ки он зилзилаи иқтисодии бузург дар кишварҳои Шарқи Осиё ба вуҷуд омада буд; ин (фард) раиси яке аз ҳамон кишварҳо буд. Омад паҳлӯи ман; вориди утоқ, ки шуд, ҷузви аввалин калимоташ ин буд, ки гуфт “мо дар як шаб гадо шудем”. Иқтисод вақте вобастаи ба сармоя ва иродаи як сармоядори яҳудӣ ва ғарбӣ ва амрикоӣ аст, интавр мешавад. Як кишвари сарипои бонашоти иқтисодӣ ва дорои рушди иқтисодии боло, раисаш ба ман мегӯяд, ки мо дар як шаб гадо шудем! Такя ба хориҷ ин аст.

Баёноти Валии амри мусалмонони ҷаҳон дар дидор бо мардуми Озарбойҷони Шарқӣ (1396.11.29)

KHAMENEITJ.INFO

30 July 2018

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ рӯзи якшанбе (22/07/2018) тайи дидоре, ба нақшаи шуми Амрико ва “режими саҳюнистӣ” таҳти унвони “муомилаи аср” барои Фаластин ва Қудси Шариф ишора кардандва фармуданд: “Яҳудисозии Фаластин хоби ошуфтае аст, ки дидаанд; на он иттифоқ меуфтад на муомилаи қарн.”

Порлумони “режими саҳюнистӣ” чанд рӯз пеш, қонунеро тасвиб кард, ки бар асоси он, ҳаққи таъйини сарнавишт аз мусалмонон ва масеҳиёни фаластинии сокини сарзаминҳои ишғолӣ салб ва ин ҳақро танҳо дар ихтиёри яҳудиён қарор хоҳад дод. Ин қонун дар ҳоле тасвиб шуд, ки алорағми маҳкумиятҳои байналмилалӣ, режими мутаҷовизи “Исроил” барои тавсеъаи шаҳраксозиҳои худ, рӯзона манотиқе аз хоки Фаластинро ба манзури яҳудисозии Фаластин ва Қудси Шариф мусодира мекунад.

Ҳамзамон бо ин тарҳ, Амрико тарҳи ғайрирасмии худро барои оғози фароянди “оддисозии равобити ишғолгарон ва фаластиниён” таҳти унвони “муомилаи қарн” пеш мебарад, ки ҳадаф аз он таҳкими тарҳи яҳудисозии сарзаминҳои Фаластин аст.

 

KHAMENEITJ.INFO

All rights reserved This website is owned 2017