this is a title for here

Гуногун
23 August 2019

Ба номи Худованди бахшанда ва меҳрубон

 Мавсими ҳаҷ дар ҳар сол ваъдагоҳи раҳмати Парвардигор ба уммати исломӣ аст. Фарохони қуръонии « وَ اَذِّن فِي النّاسِ بِالحَج», даъвати ҳамагон дар тӯли таърих бар сари ин суфраи раҳмат аст то ҳам дилу ҷони худоҷӯӣ ва ҳам нигоҳ ва андешаи хирадварзи онон аз баракоти он баҳраманд гардад ва ҳар сол дарсҳо ва омӯхтаҳои ҳаҷ, ба василаи ҷамъе аз мардум ба саросари ҷаҳони Ислом бирасад.

Дар ҳаҷ, эксири зикру бандагӣ, ки унсури асосӣ дар тарбият, пешрафт ва тараққии фарду ҷомеа аст, дар канори иҷтимоъ ва иттиҳод, ки намоди уммати воҳид аст, ва ҳамроҳ бо ҳаракат бар гирди маркази воҳид ва дар масире бо ҳадафи муштарак, ки рамзи талош ва таҳарруки уммат бар пояи тавҳид аст, ва бо яксонии якоякаи ҳаҷгузорон ва набуди фарқ, ки нишонаи бардоштани табъизҳо ва ҳамагонӣ кардани фурсатҳо аст, маҷмӯае аз пояҳои аслии ҷомеаи исломиро дар намои кӯчак нишон медиҳад. Ҳар як аз эҳром, тавоф, саъй, вуқуф, рамй ва ҳаракат ва таваққуф дар аъмоли ҳаҷ, як ишораи намодин ба бахше аз баданаи тасвире аст, ки Ислом аз иҷтимои матлуби худ ироа кардааст.

Табодули донистаҳо ва доштаҳо миёни мардуми кишварҳо ва манотиқи дур аз ҳам ва афзоиши огоҳиҳо ва таҷрибаҳо ва хабаргирӣ аз вазъу ҳоли якдигар ва задудани бадфаҳмиҳо ва наздик кардани дилҳо ва анбоштани тавонҳо барои муқобила бо душманони муштарак, дастоварди ҳаётӣ ва басе бузурги ҳаҷ аст, ки бо садҳо гирдиҳамоии марсуму маъмул наметавон онро ба даст овард.

Ойини бароат, ки ба маънои безорӣ аз ҳамаи бераҳмиҳо ва ситамҳо ва зиштиҳо ва фасодҳои тоғутҳо ҳар замон ва истодагӣ дар баробари зӯргӯӣ ва боҷгирии мустакбирон давронҳо аст, яке аз баракатҳои бузурги ҳаҷ ва фурсате барои миллатҳои мазлуми мусулмон аст. Имрӯз бароат аз ҷабҳаи ширку куфри мустакбирон ва дар раъси он Амрико, ба маънои бароат аз мазлумкушӣ ва ҷангафрӯзӣ аст; ба маънои маҳкум кардани конунҳои терроризм аз қабили ДИИШ ва Блаквотери амрикоӣ аст; ба маънои фарёди муҳками уммати исломӣ бар сари режими кӯдаккуши саҳюнист ва ҳимоятгарону кумаккунандагони он аст; ба маънои маҳкумияти ҷангафрӯзиҳои Амрико ва дастёронаш дар минтақаи ҳассоси ғарби Осиё ва шимоли Африқо аст, ки заҳмату сахтӣ ва ранҷи миллатҳоро ба ниҳоят расонда ва ҳар рӯза мусибатҳои сангине бар онон ворид кардааст; ба маънои безорӣ аз нажодпарастӣ ва табъиз бар асоси ҷуғрофия ва нажод ва ранги пӯст аст; ба маънои безорӣ аз рафтори истикборӣ ва хабосатомези қудратҳои мутаҷовиз ва фитнаангез дар баробари рафтори шарофатмандона ва наҷибона ва одилонае аст, ки Ислом ҳамаро ба он даъват мекунад.

Инҳо андаке аз баракатҳои ҳаҷи Иброҳимӣ аст, ки Исломи ноб моро ба он фарохондааст ва ин намоди муҷассам бахши муҳиме аз ормонҳои ҷомеаи исломӣ аст, ки ҳар сол ба василаи мардуми мусулмон ба коргардонии ҳаҷ намоиши азиму пурмзмун падид меоварад ва бо забони гӯё ҳамаро ба талош барои эҷоди чунин ҷомеа даъват мекунад.

Нухбагони ҷаҳони Ислом, ки ҷамъе аз онон аз кишварҳои мухталиф айни замон дар маросими ҳаҷ ҳузур доранд, вазифаи сангин, хатарнок ва арзишманд ба дӯш мекашанд. Ин дарсҳо бояд ба ҳиммату ибтикори онон ба тамоми миллатҳо ва афкори умумӣ мунтақил шавад ва доду ситади маънавии андешаҳо, ангезаҳо, таҷрибаҳо ва огоҳиҳо ба дасти онҳо таҳаққуқ ёбад.

Имрӯз яке аз муҳимтарин масоили ҷаҳони Ислом масъалаи Фаластин аст, ки дар раъси ҳамаи масоили сиёсии мусулмонон бо ҳар мазҳабу нажод ва забон қарор дорад. Бузургтарин зулми қарнҳои ахир дар Фаластин иттифоқ афтодааст. Дар ин моҷарои дардовар, ҳама чизи як миллат сарзаминаш, хонаву мазраъа, дороиҳояш, ҳурмату ҳувияташ мусодира шудааст. Ин миллат ба хосту иродаи илоҳӣ шикастро напазирфта ва аз пой нанишаста ва имрӯз аз дирӯзи пуршуртару муҳкамтару қавитар дар майдон аст, вале натиҷаи кор ниёзманди кумаки ҳамаи мусулмонон аст. Тарфанди муомилаи қарн, ки ба василаи Амрикои золим ва ҳамроҳони хоинаш заминасозӣ мешавад, ҷинояте дар ҳаққи ҷомеаи башарӣ ва на фақат миллати Фаластин аст. Мо ҳамагонро ба ҳузури фаъол барои шикасти ин макру найранги душман даъват мекунем ва ба хосту иродаи иродаи илоҳӣ онро ва ҳамаи тарфандҳои дигари ҷабҳаи истикборро дар баробари ҳиммату имони ҷабҳаи муқовамат, маҳкум ба шикаст медонем.

قال اللّه العزیز: اَم يُ‍ريدونَ كَيدًا فَالَّذينَ كَـفَروا هُمُ ال‍مَكيدون.  صدق اللّه العلیّ العظیم

 Аз Худованд тавфиқу раҳмат, офият ва қабули тоатро барои ҳамаии ҳоҷиёни мӯҳтарам масъалат мекунам.

 Сайидалии Хоманаӣ

05.08.2019

26 February 2019

Оятуллоҳ Хоманаӣ, раҳбари инқилоби исломии Эрон субҳи рӯзи гузашта (душанбе) дар дидор бо Башшор Асад раисиҷумҳури Сурия, рамзи пирӯзии Сурия ва ба шикаст кашондани Амрико ва муздурони минтақаии онро истиқомати раисиҷумҳур ва мардуми Сурия ва пофишории онон бар муқовимат хонда ва бо таъкид бар лузуми муроқибат дар муқобили тавтеаҳои оянда, хотирнишон карданд: “Ҷумҳурии Исломии Эрон, кӯмак ба давлат ва миллати Сурияро кӯмак ба ҳаракат ва ҷараёни муқовимат медонад ва аз самими қалб ба он ифтихор мекунад”.

Оятуллоҳ Хоманаӣ бо ишора ба истодагии содиқонаи Ҷ.И Эрон дар канори миллат ва давлати Сурия аз ҳамон ибтидои бӯҳрон, афзуданд: “Сурия бо истиқомат ва ҳамроҳии мардуми он тавонист дар муқобили як эътилофи бузурги ташкил шуда аз Амрико, Аврупо ва муттаҳидони онҳо дар минтақа истодагӣ кунад ва бо пирӯзӣ аз ин ҳодиса хориҷ шавад”.

Раҳбари инқилоби исломии Эрон, пирӯзии ҷараёни муқовимат дар Сурияро мӯҷиби асабонияти амрикоиҳо ва талоши онон барои тарроҳии тавтеаҳои ҷадид донистанд ва бо ишора ба намунае дар ин замина гуфтанд: “Масъалаи минтақаи ҳоил, ки амрикоиҳо дар Сурия ба дунболи эҷоди он ҳастанд, аз ҷумлаи ин тавтеаҳои хатарнок аст, ки бояд бо қотеъият онро рад кард ва дар муқобили он истод”.

Эшон, барномаи амрикоиҳо барои ҳузури муассир дар марзи Ироқ ва Сурияро намунае дигар аз тарроҳиҳои онҳо шумурданд ва таъкид карданд: “Эрон ва Сурия умқи роҳбурдии якдигар ҳастанд ва ҳувият ва қудрати ҷараёни муқовимат вобаста ба ин иртиботи мустамар ва роҳбурдӣ аст, бар ин асос душманон нахоҳанд тавонист нақшаҳои худро амалиётӣ кунанд”.

Раҳбари Ҷ.И Эрон ба як хатои муҳосиботии душманон дар қазияи Сурия низ ишора ва хотирнишон карданд: “Иштибоҳи душманон ин буд, ки Сурияро бо бархе кишварҳои арабӣ иштибоҳ гирифтанд, дар ҳоле, ки дар он кишварҳо ҳаракати мардум дар ҷиҳати муқовимат ва дар воқеъ, қиёми алайҳи Амрико ва дастнишондагони он буд”.

Раҳбари инқилоби исломии Эрон ҳамчунин иртибототи мазҳабӣ ва рафту омади уламои мазҳабии Эрон ва Сурияро ниёзманди тақвият ва густариш хонданд ва бо таъкид бар лузуми ҳифзи рӯҳияи истодагӣ ва афзоиши қудрати давлат ва миллати Сурия, хитоб ба раисиҷумҳури ин кишвар гуфтанд: “Ҷаноби олӣ бо истодагие, ки аз худ нишон додед ба қаҳрамони ҷаҳони араб табдил шудед ва муқовимат дар минтақа ба василаи шумо қудрат ва обрӯи бештаре ёфт”.

Эшон хотирнишон карданд: “Ҷумҳурии Исломии Эрон ҳамчун гузашта дар канори миллати Сурия хоҳад буд, зеро ин корро кӯмак ба ҷараён ва ҳаракати муқовимат медонад ва бо эътиқоде аз самими қалб, ба ҳимоят аз муқовимат ифтихор мекунад”.

Раҳбари инқилоби исломӣ ҳамчунин барои тавфиқи миллати Сурия ва саломатии оқои Асад ва хонаводаи эшон дуо карданд.

Дар ин дидор, оқои Башшор Асад раисиҷумҳури Сурия бо таҷлил аз ҳимоятҳои бе дареғи Ҷумҳурии Исломии Эрон аз кишвараш, гуфт: “Ҷанги Сурия мушобеҳи ҷанги таҳмилии ҳашт солаи алайҳи Эрон буд. Эрон дар ин ҳодиса фидокорона дар канори мо буд ва лозим аст муваффақияти кунуниро ба ҷаноби олӣ ва ҳама эрониҳо табрик бигӯям ва аз онон қадрдонӣ кунам”.

Раисиҷумҳури Сурия бо ишора ба бархе таҳлилҳо, ки кори Сурияро тамомшуда медонистанд, афзуд: “Эрон ва Сурия миллатҳои дорои ҳувият ва ақида ҳастанд ва дастовардҳои имрӯз агарчӣ бо заҳмат ва зиён ба даст омада, аммо яқинан натиҷаи истодагӣ дар канори ҷараёни муқовимат аст”.

Оқои Асад бо ёдоварии хисоратҳои сангине, ки бархе кишварҳо ба дунболи таслим шудан дар муқобили Амрико дидаанд, гуфт: “Бисёре аз кишварҳо мақҳури Амрико буданд ва тасаввур мекарданд ин Амрико аст, ки сарнавишт ва ояндаи ҷаҳонро таъйин мекунад аммо дар асари истодагии миллатҳои муқовим, ин тасаввури ғалат дар ҳоли фурӯпошӣ аст”.

Раисиҷумҳури Сурия бо ишора ба намунаҳое аз талошҳои тафриқаафканонаи Амрико ва муттаҳидони минтақаии он дар миёни ақвом ва мазоҳиби Сурия, афзуд: “Ин талошҳо натиҷаи акс додааст ва имрӯз дар Сурия, курдҳо ва ашоир равобити хубе бо давлат доранд ва ҳатто бархе гурӯҳҳо, ки собиқаи даргирӣ ва ихтилоф бо давлат доштанд, имрӯз бар хилофи назари Амрико ва Арабистони Саудӣ бо давлат ҳамроҳ шудаанд”.

Башшор Асад, тақвияти иртибототи мазҳабӣ ҳамчун иртибототи уламои Сурия бо уламои Эронро фурсате муҳимм барои муқобилаи ҷараёнҳои такфирӣ шумурд ва гуфт: “Эрон ва Сурия бояд равобити иқтисодии худро доиман густариш диҳанд чаро, ки афзоиши иртиботот, омили муҳимме дар хунсо кардани тавтеаҳои душманони ду миллат хоҳад буд”.

16 December 2018

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ дар ин дидор, устони Хуросони Ҷанубиро устоне мӯъминхез ва олимпарвар хонданд ва бо таҷлил аз собиқаи ҳузури пуршӯр ва муассири мардуми ин устон дар наҳзати “Инқилоби исломӣ” ва “Дифоъи муқаддас”, гуфтанд: “Имрӯз бузургдошти шаҳидон аз беҳтарин ва шарифтарин корҳо аст ва кишвар ба он эҳтиёҷ дорад.”

Роҳбари Инқилоби Исломӣ бо ишора ба таҳоҷуми хатири душманон дар масоили маънавӣ, афзуданд: “Албатта рӯйишҳои инқилоб дар саросари кишвар маҳсус аст ва бо талош ва густариши ин рӯйишҳо, душман дар таҳоҷум ба маънавиёт низ ҳамчун ҷанги сахт, шикаст хоҳад хӯрд.”

Эшон бо таъкид бар лузуми баргузории бокайфияти бузургдошти шаҳидон ва сабту забти хотирот ва шарҳи аҳволи онон, гуфтанд: “Шаҳидони азиз дар замони ҳаёташон бо ҷони худ вориди майдони дифоъ шуданд, ва имрӯз бо ҳувият ва маънавияти худ аз кишвар ва ислом дифоъ мекунанд, бинобар ин, дифоъи муқаддас тамомшуданӣ нест ва як ҳақиқати дар ҳоли пешрафт аст.”

KHAMENEITJ.INFO

2 December 2018

Ба номи Худованди бахшандаи меҳрубон

Қазияи марҳум Мирзокӯчаки Ҷангалӣ як қазияи вижа аст; агарчи, ки дар он давраи хос –яъне дар давраи фосилаи байни машрутият ва сари кор омадани Ризохон- ҳаводиси гуногуне дар кишвар ба вуҷуд омада ва ҳамзамон бо наҳзати Ҷангал, чанд кори бузурги дигар ҳам дар гӯша ва канори кишвар –мисли марҳум Шайх Муҳаммади Хиёбонӣ дар Табрез, ё колонел Муҳаммадтақихони Писён дар Машҳад- иттифоқ афтода, ки инҳо ҳама тақрибан ҳамзамон аст. Локин қазияи ҷангал як қазияи вижааст. Хуб мо қазоёи Табрезро ва ҳузури марҳум Шайх Муҳаммади Хиёбонӣ ва инҳоро хуб медонем дигар, ҳам дар торих навишта шуда ва ҳам қазоёи хусусӣ ва иттилоотии зиёде дорем, аммо он ранги мардумӣ ва наҷобате, ки дар кори марҳум Мирзо Кӯчакхони Ҷангалӣ ҳаст, дар ҳеч кадом аз ин ду се кори дигаре, ки ҳамзамон дар он давра иттифоқ уфтод дар сартосари Эрон, назир надорад. Мирзо Кӯчак –ҳаминтавр, ки ишора кардед- як рӯҳонӣ аст, як талаба аст. Албатта ман шунида будам, нақл шуд барои мо аз солҳо пеш, ки эшон марҳуми Мирзои Шерозиро дарк карда, локин хеле боваркарданӣ нест. Инро марҳуми падарам нақл мекард аз марҳум Оқо Сайидалиакбари Маръашӣ –ки шавҳари хоҳари падари мо буд, яъне боҷаи марҳум Шайх Муҳаммади Хиёбонӣ буд- ки ӯ аз бузургони уламое буд, ки мунзавӣ буд дар Теҳрон; ӯ гуфта буд, ки Мирзо Кӯчакхон дарси Мирзои Шерозиро дарк карда. Ба назарам намеояд ин хеле қобили таъйид бошад, зеро, ки синни Мирзо Кӯчак дар вақте, ки Мирзои Шерозӣ аз дунё рафта, 14-15 сол бештар набуда, баъид ба назар мерасад, ки эшон тавониста бошад дарк кунад марҳуми Мирзои Шерозиро; локин дар ин ки талаба буда, дар ин ки рӯҳонӣ буда, ҳеч шакке нест; дар ҳавзаи худи Рашт, бузургоне ҳам дар он вақт будаанд, ки метавониста аз онҳо истифода кунад, дар ин ҳеч тардиде нест. Бинобар ин маншаъи ҳаракати Мирзо Кӯчакхон саддарсад динӣ ва эътиқодӣ аст.

Рафтори ӯ ҳам як рафтори динӣ ва эътиқодӣ аст, яъне инсон мушоҳида мекунад бо ин ки дар даруни ташкилоти худашон мухолифине дошт, баъзе аз ақшори гуногуни мумтоз ҳам бо ӯ мухолифат мекарданд, аммо марҳум Мирзо Кӯчак дар бархӯрд бо инҳо комилан ҳудуди шаръиро риоят мекарда ва аҳли даргирӣ бо дохил набуда. Масалан касоне буданд, ки мухолифатҳои эътиқодӣ бо эшон доштанд; ҳамроҳони эшон –он ифротиҳо- мегуфтанд инҳоро бизанем саркӯб кунем! Мирзо Кӯчак намегузошта, ҷилави инҳоро мегирифта ва монеъ мешуда аз ин ки ин корро бикунанд; яъне рафтор ҳам як рафтори динӣ аст.

Ва ҳаракат, як ҳаракати саддарсад исломӣ ва эронӣ аст. Хуб он замон –медонед дигар- он ғавғои наҳзати морксистӣ ва ташкили СССР ва ҳаёҳӯе, ки дар дунё ва дар байни миллатҳо роҳ афтода буд ва ҷозибае, ки барои баъзе аз миллатҳо ба вуҷуд оварда буд, табъан як иддаеро маҷзуби худаш карда буд ва гирдупеши эшон ҳам аз ин тариқ ба эшон хиёнат карданд; локин ин мард, ҳам ба хотири пойбандиаш ба ислом, ҷазби тафаккури морксистӣ нашуд ва рад кард ба таври сареҳ ва қотеъ он назарияро –бо ин ки ҷузви наздиктаринҳое, ки бо ӯ аз аввал ҳамроҳ буданд, гароиш пайдо карданд; албатта онҳо ҳам ноком аз дунё рафтанд, ҳечкадоми онҳо ҳам хайре аз ин зиндагӣ надиданд ва аз он ҷараёни болшевик ҳеч хайр ва таҷовуби ҷавонмардонае мушоҳида накарданд- ва мухолифат кард, ҳам бо аҷнабӣ мухолиф буд; яъне чун сиёсате буд, ки аз тарафи аҷнабиҳо буд, бо ин ки инҳо муқобилаашон бо дастгоҳҳои ҳоким мисли Ангилис ва русҳои қазоқ ва монанди инҳо буд, аммо дар айни ҳол ба он тараф ҳам ҷазб нашуд; истиқлолро ҳифз кард. Як намунаи хеле барҷастае аст Мирзо Кӯчакхон; Худованд иншоаллоҳ дараҷоташро олӣ кунад.

Кори шумо ҳам бо ин аҳдофе, ки зикр кардед ва бо тартибе, ки гуфтед бисёр кори хубе аст. Албатта китоб дар бораи Мирзо Кӯчак зиёд навишта шуда. Хушбахтона ин мард мӯҷиб шуда, ки бар хилофи дигар касоне, ки дар ин сиротҳои муборизот ва монанди инҳо ворид шуданд, исмаш сари забонҳо бошад ва ҳама бишносанд ӯро, дар ҳоле, ки хеле аз ин касонеро, ки ман ишора кардам мардум намешиносанд аслан ва исмашонро ҳам -баъзеҳоро- нашунидаанд, локин эшон дар байни мардум шинохта шудааст, китоб дар борааш навишта шуда. Саъй бишавад як кори ҷомеъ ва дорои нукта –нуктаҳои асосии зиндагии ӯ- ба вуҷуд биёяд, то иншоаллоҳ чеҳраи ӯ бештар дар байни мардуми мо, ҷавонҳои мо шинохта бишавад.

Бале як воҳиди миниотуриро эшон аз низоми исломӣ ва Ҷумҳурии Исломиро дар Рашт ва дар ҳамон маҳдудаи хосси худаш -Гелон- ба вуҷуд оварда. Аз шумо дӯстоне, ки дар ин замина кор мекунед муташаккирем, ва мехоҳем ҳам, ки ҳамкорони давлатӣ ва масъулини таблиғотӣ ва монанди инҳо бо шумо ҳамкорӣ кунанд, ва кӯмак кунанд иншоаллоҳ ин кор ба беҳтарин ваҷҳе тамом бишавад.

Вассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳ

1 December 2018

Дар ҳамин Теҳрон, раиси яке аз кишварҳои маъруфи минтақа –ки дигар намехоҳам исм биёварам; яке аз кишварҳои тақрибан пешрафтаи Осиё, ки воқеъан пешрафтҳои иқтисодии хеле хубе дошт ва рушди болои иқтисодӣ дошт- ҳудуди 12 сол, 13 сол қабл аз ин, инҷо омад ва бо банда мулоқот кард; он вақте буд, ки он зилзилаи иқтисодии бузург дар кишварҳои Шарқи Осиё ба вуҷуд омада буд; ин (фард) раиси яке аз ҳамон кишварҳо буд. Омад паҳлӯи ман; вориди утоқ, ки шуд, ҷузви аввалин калимоташ ин буд, ки гуфт “мо дар як шаб гадо шудем”. Иқтисод вақте вобастаи ба сармоя ва иродаи як сармоядори яҳудӣ ва ғарбӣ ва амрикоӣ аст, интавр мешавад. Як кишвари сарипои бонашоти иқтисодӣ ва дорои рушди иқтисодии боло, раисаш ба ман мегӯяд, ки мо дар як шаб гадо шудем! Такя ба хориҷ ин аст.

Баёноти Валии амри мусалмонони ҷаҳон дар дидор бо мардуми Озарбойҷони Шарқӣ (1396.11.29)

KHAMENEITJ.INFO

30 July 2018

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ рӯзи якшанбе (22/07/2018) тайи дидоре, ба нақшаи шуми Амрико ва “режими саҳюнистӣ” таҳти унвони “муомилаи аср” барои Фаластин ва Қудси Шариф ишора кардандва фармуданд: “Яҳудисозии Фаластин хоби ошуфтае аст, ки дидаанд; на он иттифоқ меуфтад на муомилаи қарн.”

Порлумони “режими саҳюнистӣ” чанд рӯз пеш, қонунеро тасвиб кард, ки бар асоси он, ҳаққи таъйини сарнавишт аз мусалмонон ва масеҳиёни фаластинии сокини сарзаминҳои ишғолӣ салб ва ин ҳақро танҳо дар ихтиёри яҳудиён қарор хоҳад дод. Ин қонун дар ҳоле тасвиб шуд, ки алорағми маҳкумиятҳои байналмилалӣ, режими мутаҷовизи “Исроил” барои тавсеъаи шаҳраксозиҳои худ, рӯзона манотиқе аз хоки Фаластинро ба манзури яҳудисозии Фаластин ва Қудси Шариф мусодира мекунад.

Ҳамзамон бо ин тарҳ, Амрико тарҳи ғайрирасмии худро барои оғози фароянди “оддисозии равобити ишғолгарон ва фаластиниён” таҳти унвони “муомилаи қарн” пеш мебарад, ки ҳадаф аз он таҳкими тарҳи яҳудисозии сарзаминҳои Фаластин аст.

 

KHAMENEITJ.INFO

All rights reserved This website is owned 2017