this is a title for here

 

 "Дар муқобили барномаи душман рӯзбарӯз пайванд бо мардумро тақвият мебахшем"

  Operator 9 July 2018 23 Read

Маросими солонаи донишомӯхтагии донишҷӯёни донишгоҳи афсарӣ ва тарбияти посдории Имом Ҳусайн (а) субҳи имрӯз (шанбе) бо ҳузури ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ, фармондеҳи кулли қуво баргузор шуд.

Раҳбари Инқилоби Исломӣ дар ибтидои вуруд ба майдон бо ҳузур бар мазори шаҳидоони гумном ва хондани фотиҳа, ёду хотираи шаҳидони дифоъи муқаддасро гаромӣ доштанд.

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ, роҳбари Инқилоби Исломӣ, дар ин маросим бо ишора ба тавтеъаҳои душман барои эҷоди шикоф миёни низоми исломӣ ва мардум, ҳамагон ба вижа масъулонро ба ҳушёрӣ, истодагӣ, тадбир, инсиҷоми миллӣ ва дурӣ аз ашрофигарӣ фарохонданд ва таъкид карданд: “Агар муаллифаҳои иқтидори миллӣ тақвият шаванд ва дар муқобили душман, сустӣ ва таслим нишон дода нашавад, бадхоҳон бори дигар дар расидан ба аҳдофи худ ноком хоҳанд монд.”

Роҳбари Инқилоби Исломӣ бо ишора ба оёте аз Қуръон, лозимаи беасар шудани тавтеъаҳои душманонро сабру тақво баршумурданд ва афзуданд: “Инқилоби исломӣ, решадор ва ояндадор аст ва дастёбӣ ба ормонҳои баланди он, ба сабру истиқомат ниёз дорад.”

Эшон ҳамчунин гуфтанд: “Тақво ба маънои муроқибат аз худ дар муқобили душман аст ва лозимаи ин муроқибат, ҳушёрӣ дар баробари ҳелаи душман ва эътимод накардан ба ӯ, тадбиру ақлоният, ва парҳез аз соданигарӣ ва сустӣ аст.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ таъкид карданд: “Агар ҳамаи мардум ва ҷавонон ва ҳамчунин масъулони сиёсӣ, иқтисодӣ ва амниятӣ ва низомӣ ин сабру тақворо ба кор бибанданд, ба тавфиқи илоҳӣ, ҳеч зарба ва садамае ворид нахоҳад шуд.”

Роҳбари Инқилоби Исломӣ ҳамчунин ба мавзӯъи муаллифаҳои қудрати низоми исломӣ ишора карданд ва бо ёдоварии султаи Ангилис ва Амрико бар Эрон дар тӯли 57 сол ҳукумати Паҳлавӣ, гуфтанд: “Бо пирӯзии Инқилоби исломӣ, ғулу занҷир аз дасту пои мардум боз ва таъми воқеъии истиқлол ва озоди чашида шуд.”

Эшон яке дигар аз аносури қудрати низоми Ҷумҳурии Исломиро “эътимоди ба нафси миллӣ” ва “таъсиргузории марудм дар ҳамаи корҳои кишвар” донистанд ва афзуданд: “Ин эътимоди ба нафси миллӣ ҳамроҳи бо имон буд, имоне, ки ҳамчун руҳе дар колбуди ҳаракати умумии кишвар заминасози зинда шудан, умеду исору фидокорӣ дар ҷомеъа шуд, ки намунаҳои фаровоне аз онро дар даврони Дифоъи муқаддас шоҳид будем.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ, ҷуръати иқдомро аз дигар меваҳои имон ва эътимоди ба нафси миллӣ баршумурданд ва хотирнишон карданд: “Бо ин руҳия ва ҷуръат, Сипоҳ, Ҷиҳоди созандагӣ, Басиҷ ва ҳаракатҳои умумӣ дар кишвар шакл гирифт ва нерӯҳои мусаллаҳ ҷони тозае гирифтанд ва маҷмӯъаҳои хадамотӣ ва созандагӣ ва ҳаракатҳои пурифтихори илмӣ эҷод шуд.”

Роҳбари Инқилоби Исломӣ, иқтидори воқеъиро ҷӯшанда аз даруни миллат ва бар пояи истиқлол ва озодӣ донистанд ва афзуданд: “Ин иқтидор нест, ки бархе ба бегонагон пул бидиҳанд ва аз онҳо силоҳ бихаранд ва анбор кунанд аммо ҳатто натавонанд аз он силоҳҳо истифода кунанд, ва ё он тарафи дунё биёянд дар кишваре пойгоҳ бизананд ва хуни миллати онро бимаканд то иқтидори як хонадонро ҳифз кунанд; инҳо намунаҳои ҳамоқат ва зиллат аст на иқтидор.”

Эшон бо таъкид бар ин ки миллати Эрон бояд зимни ҳифзу тақвияти аносури қудрати худ, аз онҳо истифодаи баҳангом кунад, хотирнишон карданд: “Сипоҳи Посдорони Инқилоби Исломӣ яке аз муаллифаҳои қудрат аст, ки бояд аз назари кайфӣ, рӯзбарӯз эътило ёбад ва аз зарфиятҳои фаровони он истифода шавад.”

Роҳбари Инқилоби Исломӣ гуфтанд: “Бархе мегӯянд чаро дар тавсифи қудрати миллати Эрон муболиға мекунед, дар посух бояд гуфт: Ин, муболиға нест балки айни воқеъият аст.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ афзуданд: “Бузургтарин далел барои иқтидори миллати Эрон, ин аст, ки яке аз саффоктарин ва бераҳмтарин қудратҳои дунё яъне Амрико, дар 40 соли гузашта аз ҳеч талош ва шарорате барои муқобила бо миллати Эрон фурӯгузорӣ накарда аммо натавониста ғалате бикунад ва дар муқобил, миллати Эрон пешрафтатар шудааст.”

Эшон бо таъкид бар ин ки илова бар душмани хориҷӣ, душманони дохилӣ ҳам дар тӯли ин солҳо машғули таҳаррук ва тавтеъа буданд, гуфтанд: “Аз ибтидои пирӯзии Инқилоби Исломӣ, се ҷараёни муориз дар дохили кишвар вуҷуд доштанд; “ҷараёни ба истилоҳ либерал, ки дилбастаи Амрико ва Ғарб буд”, “камунистҳои силоҳ ба даасте, ки аз ҳеч иқдоме ибо надоштанд” ва “мунофиқин, бо зоҳири исломӣ ва бо ботине хабис ва куфромез ва беҳувият”, ки ҳатто ҳозир ба ҳамроҳӣ бо Саддоми бадном низ шуданд ва акнун ҳам машғули ироаи хадамоти ҷосусӣ ба хабарчинӣ барои давлатҳое мисли Фаронса ва Ангилис ва Амрико ҳастанд.”

Роҳбари Инқилоби Исломӣ бо таъкид бар ин ки ҳар се ҷараён, мағлуб ва манкуби инқилоби исломӣ шуданд, афзуданд: “Албатта як ҷараёни таҳаҷҷур ва иртиҷоъи дохилӣ ҳам буд, ки онҳо қобили зикр нестанд ва миллат ах онҳо убур кард.”

Эшон, далели дигар бар қудрат ва иқтидори миллати Эронро ташкили эътилофҳои минтақавӣ аз ҷониби Амрико барои муқобила бо низоми Ҷумҳурии Исломӣ донистанд ва афзуданд: “Агар Амрико метавонист ба танҳоӣ ба аҳдофи худ бирасад, ниёзе ба ташкили эътилоф бо кишварҳои рӯсиёҳ ва ақибмондаи минтақа надошт.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ хотирнишон карданд: “Ба далели қудрат ва пешрафти низоми Ҷумҳурии Исломӣ, душмании Амрико бештар шудааст ва албатта нафрати миллати Эрон ҳам аз Амрико, рӯзбарӯз бештар шудааст.”

Роҳбари Инқилоби Исломӣ сипас ба тарроҳии душман дар шароити кунунӣ ишора карданд ва афзуданд: “Барномаи душман, эҷоди шикоф ва ҷудои миёни масъулони низом ва марудм аст ва ин тарроҳӣ нишон диҳандаи ҳамоқати онҳо аст зеро намедонанд низоми Ҷумҳурии Исломӣ, чизе ҷуз миллати Эрон нест ва ин ду ҷудоӣ шуданӣ нестанд.”

Эшон бо таъкид бар ин ки Ҷумҳурии Исломии Эрон як низоми муттакӣ бар оҳоди марудм ва имон ва муҳаббат ва авотифи онон аст, ба шикасти тплошҳои раисони ҷумҳури қаблии Амрико барои муқобила бо Ҷумҳурии Исломӣ ишора карданд ва афзуданд: “Ҳадаф аз фишорҳои иқтисодии кунунӣ, ба сутуҳ овардани мардум аст аммо ба ҳавлу қувваи илоҳбб, мо пайвандамонро рӯзбарӯз бо мардум бештар хоҳем кард ва бо ҳифзи инсиҷоми душманшикани худ, ҷавонони мӯъмин ва пурангеза ва аҳли иқдомро тақвият хоҳем кард.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ хитоб ба насли ҷавон гуфтанд: “Душман бо истиқлол ва иззат ва пешрафт ва ҳузури шумо дар майдони илму сиёсат ва эътилои кишвар мухолиф аст.”

Роҳбари Инқилоби Исломӣ бо таъкид бар ин ки душман то онҷое, ки битавонад ба музигариҳои худ идома хоҳад дод, хотирнишон карданд: “Агар дар масири сабру тақвои ҳамроҳ бо ҳушёрӣ ва тадбиру инсиҷоми миллӣ бо қудрат идома пайдо кунад, яқин дошта бошед музигариҳо ба натиҷа нахоҳад расид.”

Эшон бо ишора ба таҷвизи бархеҳо барои таслим шудан муқобили душман, афзуданд: “Ҳазинаи таслим шудан хеле бештар аз ҳазинаи муқовимат ва истодагӣ аст ва фоида ва дастовардҳои истодагӣ садҳо баробар бештар аз ҳазинаҳои таслим шудан аст.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ таъкид карданд: “Таслим шудан дар баробари душмани ануд ва лаҷуҷ натиҷае ҷуз лагадмол ва беҳувият шудан нахоҳад дошт.”

Роҳбари Инқилоби Исломӣ ба як қонуни тахаллуфнопазири илоҳӣ ишора карданд ва гуфтанд: “Аар суст нашавед ва бо душман созиш накунед, Худованди Мтаол дар муқобили ин сабру муҷоҳидат, кам нахоҳад гузошт ва подоши оонро ба таври комил хоҳад дод.”

Эшон дар поён, ҳамаи миллати Эрон ва масъулонро ба ҳушёррӣ ва муроқибат аз кори худ даъват ва хотирнишон карданд: “Масъулон муроқиб бошанд аз содагирифтани корҳо, танбалӣ, ашрофигарӣ, такаббур нисбат ба мардум, ва такя ба ҷойгоҳи чандрӯзаи риёсатӣ иҷтиноб кунанд.”

Раҳбари Инқилоби Исломӣ таъкид карданд: “Он рӯзе, ки миллати Эрон дар ҷойгоҳе қарор гирад, ки душманон ҷуръати таҳоҷуми низомӣ, иқтисодӣ ва амниятӣ ва сиёсиро надошта боҳанд, дер нахоҳад буд ва ҷавонон он рӯзро хоҳанд дид.”

KHAMENEITJ.INFO

All rights reserved This website is owned 2017