this is a title for here

Маъорифи Исломӣ
25 April 2018

Яке аз балоҳои мо тадриҷ аст, яъне бо

23 April 2018

Мо инро имтиҳон кардаем: дар муқобили душман, «ақибнишинӣ»

22 April 2018

«ло илоҳа иллаллоҳ » фақат як масъалаи эътиқодӣ

21 April 2018

Биъсат ҳодисаи ягона ва беназир аст, ки ҳақиқатан

11 April 2018

Яке аз умедбахштарин ояҳое, ки ман имруз мехоҳам як миқдоре оёти онро арз бикунам, ояти ҳамроҳии Худо аст;
اِنَّ اللهَ مَعَنا

“ Худо бо мо аст.”
Масъалаи хело муҳимме аст инки инсон эҳсос кунад Худо бо ӯ аст, Худо дар канори ӯ аст, Худо пушти сари ӯ аст, Худо муроқиби ӯ аст; ин хело чӣзи муҳимме аст! Чун Худо маркази қудрат ва маркази иззат аст. Вақте Худо бо як ҷибҳа бошад, ин ҷибҳа ҳатман ва бетардид пируз аст. Ҳоло масалан мулоҳиза фармоед дар сахтарин ҷоҳо Худои мутаол ин ҳамроҳиро ба авлиёи худ нишон додааст; фарз кунед онҷое, ки Ҳазрати Мусо (а) мегуяд:
وَ لَهُمْ عَلَیَّ ذَنْبٌ فَأَخافُ أَنْ یَقْتُلُونِ
Дар аввали Худованд мефармояд:
قَالَ کَلَّا فَاذْهَبَا بِآیَاتِنَا إِنَّا مَعَکُمْ مُسْتَمِعُونَ (1)
Ман бо шумо ҳастам, аз чӣ касе метарсед? Ин дар сураи Шуаро буд; ё дар ояи дигар, ки Ҳазрати Мусо (а) ва Ҳазрати Ҳорун (а) мегуянд:
إِنَّنَا نَخَافُ أَنْ یَفْرُطَ عَلَیْنَا أَوْ أَنْ یَطْغَى
Фиръавн ин корро бикунад, Худованд мефамояд:
قَالَ لَا تَخَافَا إِنَّنِی مَعَکُمَا أَسْمَعُ وَأَرَى (2)
Бубинед чӣқадар ин хуб аст! Ман бо шумо ҳастам, мебинам, мешунавам, мувозибатон ҳастам. Ё дар сураи муборакаи Муҳаммад (с.а.в.в) мефармояд:
فَلَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَکُمْ وَلَنْ یَتِرَکُمْ أَعْمَالَکُمْ (3)
Яъне ин ҳамроҳии Худовани Мутаол бо  муъминон, бо пайғамбарон, бо ҳамроҳон ва асҳоби пайғамбарон, як чӣзе аст, ки Худои Мутаол чандбор дар Қуръон онро ба мегӯяд. Он вақт натиҷа ин шудааст, ки пайғамбарон ба ин ваъдаи содиқи Илоҳӣ эътимод ва бовар карданд дар ин ояи шарифа, ки:
فَلَمَّا تَرَاءَى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَى إِنَّا لَمُدْرَکُونَ * قَالَ کَلَّا إِنَّ مَعِیَ رَبِّی سَیَهْدِینِ (4)
Ба маҳзи инки диданд, ки сиёҳии лашкари Фиръавн аз дур пайдр шуд ва наздик аст, ки бирасад -рубаруяш дарё, пушти сарашон лашкари Фиръавн- дилҳо ларзид, гуфтанд:
اِنّا لَمُدرَکون
бадо баҳоламон шуд.
Инҷо Ҳазрати Мусо (а) ба эътимоди ҳамон ваъдаи Илоҳй мегуяд:
کَلّا؛

чунини нест;
اِنَّ مَعِیَ رَبّی سَیَهدین
Ё Пайғамбари Акрам дар ғори Савр;
إِلَّا تَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِینَ کَفَرُوا ثَانِیَ اثْنَیْنِ إِذْ هُمَا فِی الْغَارِ إِذْ یَقُولُ لِصَاحِبِهِ
لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا (5)
Ба эътимоди ҳамин ваъдаи илоҳй, Пайғамбари Акрам (с.а.в.в) мегуянд:

اِنَّ اللهَ مَعَنا
Нороҳат набош, маҳзун набош. Пас ҳам Худои Матаол ин ваъдаро ба таври қатъӣ додааст, ҳам авлиёи илоҳӣ монанди Ҳазрати Мусо (а) ва ҳам Пайғамбари Акрам (с.а.в.в) ин ваъдаро бовар карданд ва қабул карданд ва ба он тартиб асар додаанд ва ин як ҳақиқат ва яке аз суннатҳои қатъии таърих аст; ин яке аз он суннатҳое аст, ки:
لَن تَجِدَ لِسُنَّةِ اللهِ تَبدیلا (6)
Билошак ин ҳатми ҳаст.
KHAMENEITJ.INFO

10 April 2018


Шахсҳои шумо ҳам (аъзои маҷлиси хубрагон), тақрибан ҳамаи шумо оқоён, дар шаҳрҳои худатон, дар марокизи диди ҳама ҳастед; ё имом Ҷумъа ҳастед ё муаллим ҳастед, устод ҳастед -баъзе дар донишгоҳ, баъзе дар ҳавзаҳои илмӣ- ва дар ҷоҳои мухталиф майдон доред ва имкон доред барои ҳарф задан, барои кор кардан, барои тарбият кардан; одамҳои канор нишаста нестед, майдон доред; ин мавриди саволи Парвардигор қарор хоҳад гирифт; яъне ин тавоне аст, ки Худои Мутаол аз чигуна ба кор гирифтани он савол хоҳад кард аз мо;
وَاستَعمِلنی بِما تَسئَلُنی غَداً عَنه
“Худоё! маро ба коре бигумор (машғул кун, ки дар рузи базпасин (қиёмат) аз ман савол мекунӣ!

KHAMENEITJ.INFO

9 April 2018


Мо мехоҳем ин ҳамроҳии илоҳиро барои худамон таъмин кунем; роҳаш чӣст? Муҳим ин аст. Ин ҳамроҳи вуҷуд дорад, аммо шарт дорад; барои ҳама нест. Дар Қуръон чанд шарт гузошта шудааст барои ин ҳамроҳӣ. Дар сураи наҳл мефармряд:
1) Сураи муборакаи Ан-наҳл ояи 128

إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذينَ اتَّقَوا وَالَّذينَ هُم مُحسِنونَ

“Зеро Худо бо касонест, ки мепарҳезанд ва некӣ мекунанд! “

2) Сураи муборакаи Ал-бақара ояи 153

إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصّابِرينَ

Тарҷума:

Худо бо сабркунандагон аст.

3) Сураи муборакаи Ал-бақара ояи 249

وَاللَّهُ مَعَ الصّابِرينَ

Худо бо касонест, ки собиранд.

4) Сураи муборакаи Ат-тавба ояи 36

وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ

. Ва бидонед, ки Худо бо парҳезгорон аст!

5) Сураи муборакаи Ал-анфол ояи 19

وَأَنَّ اللَّهَ مَعَ المُؤمِنينَ

Ху до бо мӯъминон аст.

6) Сураи муборакаи Ал-анкабут ояи 69

وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ المُحسِنينَ

Худо бо некӯкорон аст!
Дар чанд ҷоӣ Қуръон такрор шудааст.
Мо вазифаамонро инҷо бифаҳмем; ман инро мехоҳам арз бикунам. Ҳам давати Исломӣ -яъне масъулони давлатӣ, қувваи иҷроия, қувваи қазоия, қувваи муқаннина- ҳам уламо, вазифаашон ин аст, ки тарбияти имонӣ кунанд ин миллатро; тарбияти тақвоӣ кунанд ин миллатро; тарбияти сабр, тарбияти эҳсон байни мардум ва байни муъминон; мо бояд мардумро ин тавр тарбият кунем. Аз ҳама муҳимтар дастгоҳҳои давлатӣ ҳастанд, ки бо барномарезӣ метавонанд ин корро анҷом бидиҳанд. Мо як дастгоҳи азиме дорем ба номи омузиш ва парвариш, як дастгоҳи азим дорем ба номи омузиши олӣ, як дастгоҳи азим дорем ба номи садо ва симо, ғайр аз дастгоҳҳои ихтисосии маҷмуаи мо. Инҳое, ки гуфтем дар ҳамаи дунё ҳама доранд; як дастгоҳҳое ҳам ҳаст, ки ихтисосии мост, мисли имомони Ҷумъа ва ҷамоот, мисли минбарҳо; ин минбарҳо ва тамосҳои бо мардум хело муҳим аст. Пас як кор иборат аст аз барномарезиҳои тарбиятӣ ва омузишӣ дар мадраса, дар донишгоҳ, дар масҷид, дар мусаллои намози Ҷумъа, дар минбарҳои таблиғӣ; бахусус ҳаминтавр, ки арз кардем, дар ҷойҳое, ки доираи васеътаре дорад, мисли садо ва симо; яке аз вазоифи умдаи садо ва симо ин аст. Ё он касоне, ки суханонашон шунавандаи зиёд дорад, мисли худи ин ҳақир, мисли раиси ҷумҳур, мисли дигаро, ки мардум мешунаванд суханони инҳоро -чеҳраҳои маъруфи динӣ ва илмӣ ва сиёсӣ, ки мешунаванд мардум ҳарфҳои инҳоро, инҳо бояд аҳдофи муҳиммашонро мутамаркиз кунанд руӣ ҳамин тарбиятҳои мазкур; барои инки агар ин тарбиятҳо анҷом гирифт, онвақт

وَالَّذینَ هُم مُحسِنونَ

“онҳое ки некӯкор ҳастанд”
Ба вуҷуд меояд.
الَّذینَ اتَّقَوا

“Онҳое ки тақво доранд”
Ба вуҷуд меояд ва аз ин қабил, ва дунболаш
اِنَّ اللهَ مَعَنا)

“Худованд ҳамроҳи мо”
Ба вуҷуд меояд; яъне қатъан ва ҳатман ҳамроҳии илоҳӣ ҳосил хоҳад шуд: дигар ҳеҷ ҷой ҳарф боқи намемонад.

KHAMENEITJ.INFO

7 April 2018

Дар ин муборизаи ҳақ бар ботил, пирузии қатъӣ ва ҳатмӣ бо ҷибҳаи ҳақ аст. На имруз, балки дируз, имруз ва фардо, ҳарҷо чунин муборизае бавуҷуд биёяд, пирузӣ бо ҷибҳаи ҳақ аст, машрут ба чанд шарт, агар аҳли ҳақ ва касоне, ки тарафдори ҳаққанд, ният кунанд, ҳиммат кунанд, сабр кунанд, истодагӣ кунанд, мубориза кунанд, бетардид пируз хоҳанд шуд; ҳарҷое, ки ин иттифоқ афтодааст -аз даврони пеши таърих- ин тавр аст. Дар мавриди Анбиё ҳам ҳаминтавр аст; бале мо дар мавриди Анбиё ҳам дорем мавориде, ки онҳоро ба қатл расонидаанд, нобуд карданд, масхара карданд ва корҳои монанди инҳо карданд, аммо дар худи Қуръон ва дар ривоятҳо, маворидеро дорад, ки Анбиё муваффақ шуданд, мусаллат шуданд; ин ба хотири ҳамин аст, ки шароит фарқ мекардааст. Онҷое, ки тарафдорони ҳақ сустӣ кардаанд, беаҳамиятӣ кардаанд, онтавр шудааст; онҷое, ки субот, истиқомат, мубориза, басират ва монанди инҳоро доштаанд, пируз шудаанд; яъне дар тули таърих ҳаминтавр аст. Имруз ҳам ҳаминтавр аст; имруз ҳам вақте, ки ин ҳаракат, ин наҳзат ба василаи Имоми бузургавор шуруъ шуд, мардум ҳам пайравӣ карданд, омаданд дохили майдон; пир, ҷавон, мард, зан, қишрҳои мухталиф, ҷойҳои мухталиф вориди майдон шуданд; аз кушта шудан натарсиданд, истодагӣ карданд, пируз шуданд. Дар ҷанг ҳам ҳаминтавр, дар ҳар ҷойи дигар ҳам, ки ба истилоҳ ин ҳимматро карданд, мусалламан пирузӣ ба даст омадааст имруз ҳам ҳаминтавр аст; имруз ҳам агар мо ба шароити дуруст амал бикунем, пирузӣ ҳатмӣ аст. Дар Қуръони Карим оёте, ки ин нуктаи қатияти пирузиро ба мо ёдоварӣ мекунад ва таълим медиҳад ва хабар медиҳад зиёданд; аз ҷумла ояҳои:
اِن تَنصُرُوا اللهَ یَنصُرکُم (1)
لینصرنّ اللَّه من ینصره (2)
والعاقبة للمتّقین (3)
Ин ояҳо дар чанд ҷой такрор шудааст, инҳо ҳама нишондиҳандаи ҳамин масъалаанд.

1) Сураи муборакаи Муҳаммад (с.а.в.в) ояи 7
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنوا إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُركُم وَيُثَبِّت أَقدامَكُم
Тарҷума:
Эй касоне, ки имон овардаед, агар Худоро ёрӣ кунед, шуморо ёрӣ хоҳад кард ва пойдорӣ хоҳад бахшид.
2) Сураи муборакаи Ал-ҳаҷ ояи 40
الَّذينَ أُخرِجوا مِن دِيارِهِم بِغَيرِ حَقٍّ إِلّا أَن يَقولوا رَبُّنَا اللَّهُ ۗ وَلَولا دَفعُ اللَّهِ النّاسَ بَعضَهُم بِبَعضٍ لَهُدِّمَت صَوامِعُ وَبِيَعٌ وَصَلَواتٌ وَمَساجِدُ يُذكَرُ فيهَا اسمُ اللَّهِ كَثيرًا ۗ وَلَيَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزيزٌ
Тарҷума:
Онҳое, ки ба ноҳақ аз диёрашон ронда шудаанд, фақат ин буд, ки мегуфтанд; «Парвардигори мо Худои яктост?» Ва агар Худо баъзеро ба василаи баъзе дигар дафъ накарда буд, дайрҳову калисоҳо ва куништҳову масҷидҳое, ки номи Худо ба фаровонӣ дар он бурда мешавад, вайрон мегардид. Ва Худо ҳар касро, ки ёриаш кунад, ёрӣ мекунад ва Худо тавонову пирӯзманд аст!
3) Сураи муборакаи Ал-аъроф ояи 128
قالَ موسىٰ لِقَومِهِ استَعينوا بِاللَّهِ وَاصبِروا ۖ إِنَّ الأَرضَ لِلَّهِ يورِثُها مَن يَشاءُ مِن عِبادِهِ ۖ وَالعاقِبَةُ لِلمُتَّقينَ
Тарҷума:
Мӯсо ба қавмаш гуфт: «Аз Худо мадад ҷӯед ва сабр пеша созед, ки ин замин аз они Худост ва ба ҳар кас аз бандагонаш, ки бихоҳад, онро ба мерос медиҳад. Ва оқибати нек аз они парҳезгорон аст!»

KHAMENEITJ.INFO

31 March 2018

Дар бораи мақоми воло ва ғайри қобили тавсифи духтари Пайғамбари

4 March 2018

Дар амри шаҳодат ончи муҳим аст ин аст касе омода шавад ҷони худашро

1 March 2018

Дар фазилати ҳазрати Сиддиқаи Кубро (Фотимаи) саломуллоҳи алайҳо ҳамаи мусулмонон

All rights reserved This website is owned 2017